بررسی شیوع کاهش دانسیته معدنی استخوان در بیماران پیوند کلیه با بیش از یک سال پیوند و عوامل مؤثر بر آن
نویسندگان
1 استادیار نفرولوژی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 پزشک عمومی، مشهد، ایران
3 استادیار نفرولوژی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 استادیار نفرولوژی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
5 دانشیار گروه داخلی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
6 تخصص آمار، مشهد، ایران
7 کارشناس مدیریت دولتی ، مشهد، ایران
8 کارشناس پرستاری مشهد، ایران
doi
10.22038/mjms.2011.5313چکیده
مقدمه کاهش تراکم معدنی استخوان یکی از عوارض شایع بیماران پیوندکلیه می باشد که با تشخیص و درمان به موقع می توان عواقب حاصل از آن را به حداقل رساند . در این مطالعه شیوع کاهش تراکم معدنی استخوان در بیمارانی که حداقل یک سال از پیوند شان گذشته ، بررسی شده است . روش کار در این مطالعه مقطعی توصیفی، تمامی بیماران م راجعه کننده به بیمارستان امام رضا ع( ) در سالهای 1386-1383 بررسی شدند. بیماران پیوند کلیه که حداقل یک سال از پیوند آنها گذشته و عملکرد کلیه پیوندی خوب بود انتخاب شدند و برای آنها تراکم معدنی استخوان به روش جذب سنجی انرژی اشعه ایکس انجام شد . میزان کلسیم، فسفر،آلکالن فسفاتاز و پاراتورمون سرم نیز اندازه گیری شد و نتایج به دست آمده به وسیله نرم افزار SPSS و آزمون های آماری تی، مجذور کای، آنالیز واریانس مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت . نتایج 182 بیمار وارد مطالعه شدند . فراوانی کلی کاهش تراکم معدنی استخوان /87 4 % بود .در استخوان ران استئوپنی در /73 6% و استئوپروز در /13 8 % و در مهره های کمری استئوپنی در /66 5 % و استئوپروز در /20 9 % از بیماران دیده شد . در مقایسه مدت زمان دیالیز قبل از پیوند ( p /0= 777 و p /0= 420)،طول مدت پیوند ( p /0= 927 و p /0= 271 ،) دانسیتومتری نتایج اساس بر بیماران در ( p /0= 265 و p /0= 348 ) وکلسیم ( p /0= 146 و p /0= 908 ) PTH میزان گردن استخوان ران و ستون فقرات کمری با توجه به آزمون آنالیز واریانس تفاوت معنی داری وجود نداشت . نتیجه گیری فراوانی کاهش تراکم معدنی استخوان در بیماران پیوند کلیه حتی پس از یک سال از پیوند کلیه و با کارکرد خوب کلیه پیوندی، بالاست