بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر وضعیت کیفیت زندگی زنان در همهگیری کرونا (مطالعه موردی: زنان شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعهشناسی-فرهنگی، ,واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
2 دانشیار و عضو هیأت علمی جامعهشناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
3 استادیار و عضو هیأت علمی گروه فلسفه و منطق، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
4 استادیار و عضو هیأت علمی جامعهشناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
doi
10.30495/uf.2023.1989928.1135چکیده
پاندمی ویروس کووید ۱۹، پیامدهای اقتصادی و اجتماعی بسیاری داشته است. هدف پژوهش حاضر، مطالعۀ تأثیرگذاری بحران کرونا بر وضعیت کیفیت زندگی زنان است. ادبیات نظری کیفیت زندگی، حمایت اجتماعی، نابرابری جنسیتی و نظام نقش، مبنای فرضیههای تحقیق قرار گرفت. فرضیههای تحقیق با استفاده از پرسشنامههای استاندارد کیفیت زندگی، رضایت زناشویی انریچ، حمایت اجتماعی فیلیپس و پرسشنامه محقق ساخته درباره گرانباری نقش و رعایت فاصله فیزیکی، مورد آزمون قرار گرفتند. دادههای تحقیق با روش پیمایش و از طریق پرسشنامه الکترونیکی به شیوه اتفاقی و نمونۀ ۳۹۷ نفر از زنان متأهل تهرانی، جمعآوری شدند و با نرمافزارهای SPSS و AMOS مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که تأثیر کرونا بر وضعیت کیفیت زندگی زنان، یکسان نیست و عواملی همچون بهرهمندی از شبکه حمایت اجتماعی، رضایتمندی از زندگی زناشویی، حضور در شبکههای اجتماعی مجازی به زنان جامعه نمونه تحقیق این امکان را میداد که با وجود گرانباری و فشار نقش در مواجهه با بحران کرونا، کیفیت زندگی خود را حفظ کنند.