شناسایی و سنجش مطلوبیت پارکینگهای عمومی شهری با استفاده از مدل MARCOS (نمونه موردی: هسته مرکزی کلانشهر اهواز)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران.
2 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران.
doi
10.30495/uf.2023.1991484.1139چکیده
امروزه معضل کمبود محل توقف وسایل نقلیه بهخصوص در مناطق مرکزی شهر، گریبان گیر اکثر شهرهای بزرگ شده است. نبود و یا کمبود پارکینگهای عمومی با توجه به توسعه روزافزون شهرها به افزایش ترافیک، ازدحام جمعیت، آلودگی، کاهش کیفیت زندگی شهری و... بهویژه در کلانشهرها منجر شده است. هدف این تحقیق در چارچوب رویکرد نظری حاکم و با استفاده از مدل مارکوس به ارزیابی بیستوشش پارکینگ عمومی هسته مرکزی منطقه 1 کلانشهر اهواز با با در نظر گرفتن هفت شاخص (مساحت، امکانات، دسترسی، امنیت، زیبایی، هزینه ورودی و نظافت) و بر اساس روش بهصورت پیمایشی انجامشده است. جامعه آماری پژوهش، شهروندان استفادهکننده از پارکینگهای عمومی کلانشهر اهواز میباشد، حجم نمونه از طریق روش KMO و بارتلت 111 نفر در نظر گرفتهشده است، برای پایایی پرسشنامه که بهدقت و اعتمادپذیری و ثبات نتایج اشاره میکند از ضریب آلفای کرونباخ که مقدار آن 0.861 محاسبهشده است. از نظر نوآوری، در این پژوهش در ارزیابی شاخصها سعی شده به نسبت پژوهشهای پیشین که کمتر موردتوجه واقعشده، این پژوهش بدانها به دید عمیقتری نگاه کرده است؛ زیرا قابلیت تأثیرگذاری و اثربخشی هریک از شاخصهای پژوهش در محدوده موردمطالعه از نظر ظرفیت، مکان و طرز تفکر و برخورد مخاطبان و نظارت مسئولین بر آن، متغیر بوده است. همچنین با استفاده یکی از روشهای تصمیمگیری چندمعیاره که در 5 سال اخیر مطرحشده (روش مارکوس) به تبیین و ارزیابی دادههای تحقیق پرداختهشده است. نتایج پژوهش نشان میدهد: از 26 پارکینگ عمومی در محدوده موردمطالعه، پارکینگهای طبقاتی کارون، رفاه، شهید فهمیده، نخل، شاهد و... به ترتیب با ارزش کمی؛ 91.37، 89.45، 87.20، 86.16 و 85.74 از حیث هفت شاخص موردبررسی در جایگاه اول تا پنجم قرار دارند.