فرم، تابع رويداد معماري (بازنمایی عینی از یک وضعیت مدرن در شرایط پستمدرن)
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 گروه فلسفه، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه معماری، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
4 گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
https://doi.org/10.82545/uf.2024.1025334چکیده
ایده فرم تابع رويداد معماري، شیوهای زمینهای از روند شکلگیری قرائتهای متفاوت از فرم در پیچیدگیهای تضاد گونه معماری است؛ که از انطباق خصوصیات مکانی (فضا) و تقابلهای برنامهمحور (عملكرد) بر یکدیگر، به شکلی انعطافپذیر اجازه بروز مییابد؛ درحالیکه ـ کماکان ـ ماهیت مدرن خود را حفظ نموده ، تمامی كنشها را ـ دوباره ـ در شرايط پستمدرن قالبریزی میکند. اين پژوهش ـ كه به روش كيفي و با رهيافت نظريپردازي داده بنياد انجامشده است ـ با هدف بازنمایی عینی فرم و عملکرد معماری در تبعیت از فرهنگ جهانی، به دنبال پاسخ اين پرسش است كه كاركرد کالبدی فرم در معماری معاصر ـ بهویژه معماری معاصر ایران ـ چگونه است؟ به اين منظور، دادهها در قالب مصاحبههای نیمه ساختاریافته، گردآوری و واكاوي گرديده و پاسخها در مصاحبه 17 ام، به بالاترين سطح اشباع رسیده است. میانگین توافقِ 90.37 درصد، نشان از قابلیت اعتماد نسبتاً کامل و پوشش سطح معيار بیش از 0.6 کاپا، قابلیت اعتبار را ایدهآل توصیف میکند؛ بنابراین، شاخص کیفیت تحقیق، موردقبول و روایی و پایایی تحقیق، مورد تأیید و نتیجه تحقیق ـ با بررسی معیارهای تطبیق، تعمیم، قابلیت فهم و کنترل ـ قابل ارزیابی و تفسیـر ميباشد. به نظر میرسد کارکرد فرم در معماری معاصر، تابع بازنمایی عینی از فرهنگ جهانی است؛ که بهواسطه خاصیت تعاملیاش با فضا (کالبد)، در قالب یک رویداد برنامهمحور، متضمن پاسخگویی به عملکرد خواهد بود و در بحرانی خودانعکاسی از تغییراتی مداوم، به گذرگاهی موقتی میان وضعیتهای جايگزين منجر میشـود؛ که بهجـای ایجـاد تضـاد بین دو فـرم، به دنبال برقراري ارتبـاط میان آنها است؛ خواه به شکل تداوم تغییر و تحول در تکوین فضا (از طریق تکنولوژی و عملکرد)؛ و یا به شکل تضادهای پویا و پیچیدگیهای انتزاعی (از طریق روابط برنامه محور و کاربردی) .