واکاوی میزان تحققپذیری شاخصهای شهر خلاق (نمونه موردی: قائمشهر)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
2 گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
doi
https://doi.org/10.82545/uf.2024.1025297چکیده
امروزه توجه به مطلوبیت فضاهای شهری سبب جذب طبقات خلاق گردیده است. شهر باید بتواند محیطی جذاب برای جذب و پرورش استعدادها، نوآوریها و ایدهها باشد و بتواند از ایده و خلاقیت افراد چه افراد خاص و ویژه مثل (هنرمندان، دانشمندان، نویسندگان و شهروندان عادی) در جهت حل مسائل اساسی و نیز در جهت پایهریزی رشد و توسعهای خلاق بهره ببرد.خلاقیت در شهر سبب رهایی از بنبستهای مدیریتی و کالبدی و حکمرانی خوب شهری میگردد.ضمناً ایده شهر خلاق میتواند سبب گسترش افق دید مدیران و برنامه ریزان شهری به منظور تحلیل راهکارهای مناسب در مواجهه با مسائل شهری گردد. هدف تحقیق پیش رو در مرحله اول ارزیابی شاخصهای شهر خلاق (کیفیت زندگی، نوآوری، سرمایه انسانی و سرمایه اجتماعی) در شهر قائمشهر میباشد و سپس ارتباط این شاخصها با ابعاد توسعه پایدار شهری مورد سنجش قرار خواهد گرفت. گردآوری اطلاعات اسنادی، پیمایشی، توصیفی، تحلیلی مبتنی بر توزیع ۵۰۰ پرسشنامه بین جامعه آماری کارشناسان سازمانهای شهر قائمشهر بهصورت تصادفی ساده بوده است. در یافتههای تحقیق برای تجزیهوتحلیل دو فرضیه پژوهش از آزمون t تک نمونهای و ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که وضعیت شهر قائمشهر بر اساس شاخصهای شهر خلاق (کیفیت زندگی 94/1= x ، نوآوری88/1= x ، سرمایه انسانی 09/2= x ، سرمایه اجتماعی 04/2= x ) کمتر از میانگین مورد انتظار است همچنین بین شاخصهای شهر خلاق و ابعاد توسعه پایدار رابطه آماری معناداری وجود دارد.