ارزیابی کیفیتبخشی و ارتقاء پایداری محیطی بر بنیان مبلمان شهری بهینه (موردمطالعه: منطقه 2 تهران)
نویسندگان
1 استادیار طراحی صنعتی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، تهران، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی(ره)-شهرری، تهران، ایران
3 پژوهشگر ارتباط تصویری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
https://doi.org/10.82545/uf.2025.1025319چکیده
ارزیابی کیفیتبخشی به ارتقاء پايداري محیطی بر بنيان مبلمان شهری بهینه در منطقه 2 تهران است که این امر جهت تحقق ارتقاء پایداری محیطی، نیازمند بررسی و شناسایی ساکنان نسبت به وضع موجود سکونتی و تصمیمات آتی بهمنظور ارتقاء سطح کیفی محل سکونت افراد است. تحقیق حاضر از حیث هدف کاربردی- توسعهای و مبتنی بر پژوهش توصيفي- تحليلي و پيمايشي است که دادههاي اصلي پژوهش از طريق طرح پرسشنامه بهدستآمده و با نرمافزار SPSS تحلیلشدهاند. بر اساس بررسیهای صورت گرفته در این تحقیق به روش همبستگی و رگرسیون صورت گرفته است، جذابیت محیطی ناشی از مبلمان شهری، آرامش و مراجعهکنندگان از پارامترهای تأثیرپذیر مبلمان شهری در افزایش کیفیتبخشی و ارتقاء پایداری محیطی در محدوده موردمطالعه است. نتایج تحقیق نشان میدهد که محیطهای شهري مراكزي براي تجمع انسانها و ايجاد تعاملات اجتماعي میباشند كه امروزه مبلمان شهري عاملی مؤثر برای افزایش کیفیتبخشی در راستای ارتقاء پایداری محیطی است؛ بهطوریکه میتواند نتايج قابل قبولي به همراه داشته باشد و توجه به آنها در بافتهای شهری از اهميت بسيار بالائي برخوردار است. محاسبه آزمونهای آماری نشان داد بـين تمـام متغيرهاي تحقيق رابطه معنادار و مثبـتی وجـود دارد چراکه ضـريب همبسـتگي همه متغیرها مثبـت و معنـادار بود.