سیاست گذاری محلّی و احساس تعلق به محلّه؛ مطالعه ای در محله ی کوهسار (منطقه ی چهار تهران)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار
2 استادیار جامعه شناسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد گرمسار
3 دانشیار جامعه شناسی دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی, واحد گرمسار
doi
چکیده
پرسش آغازین در این پژوهش عبارت است از آیا سیاستگذاریهای محلّی بر ارتقای سطح احساس تعلق به محله کوهسار مؤثر بوده است؟ برای انجام این پژوهش یک روش ترکیبی طراحی شد. در بخش کیفی از دو روش مطالعهی میدانی و اقدام پژوهی و در بخش کمّی از روش پیمایش استفاده شد. ابزار گردآوری اطلاعات در مطالعهی میدانی مصاحبهی نیمهساخت یافته بود و در اقدام پژوهی از تکنیکهای مختلف PRA و در پیمایش نیز از پرسشنامه برای گردآوری اطلاعات استفاده شد. یافتهها نشان می دهد اقداماتی که در طولانیمدت در محله انجام شد، احساس تعلق به محله را کاهش داده است. سیاستگذاریها عمدتاً متکی بر نوسازی بوده و موجب انشقاق بیشتر در ساکنان محل شده است. مهاجرت فزآینده به یا از محله بر کاهش سطح تعلق به محله افزوده است. ارزان بودن قیمت مسکن و عدم امنیت، محله کوهسار را به مکانی گذرگاهی تبدیل کرده است.
