بررسی نقش میانجی سرمایه فکری در رابطه بین قابلیت‌های نوآوری تولیدی، فرآیندی و اداری با ‏عملکرد سازمانی در دانشگاه پیام نور شیراز

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران.

2 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، شیراز، ایران.

3 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران.

4 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران.

5 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران.

doi
10.30495/msds.2023.1980852.1124
چکیده

در این مطالعه اتخاذ مدل جامع برای بررسی چگونگی تأثیر قابلیت‌های نوآوری بر عملکرد سازمانی انجام شده و چگونگی تأثیر واسطه‌ای سرمایه فکری نیز در نظر گرفته شده است. بدین ترتیب، هدف این پژوهش بررسی تأثیر قابلیت‌های نوآوری تولیدی، فرآیندی و اداری بر عملکرد سازمانی با درنظر گرفتن نقش میانجی‌گرانه سرمایه فکری دانشگاه پیام نور مرکز شیراز می‌باشد که با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) بر اساس حداقل مربعات جزئی (PLS) انجام گرفت. عناصر تجزیه و تحلیل قابلیت‌های نوآوری شامل قابلیت‌های تولیدی، قابلیت‌های فرآیندی و قابلیت‌های اداری می‌باشد. نتایج نشان داد که قابلیت‌های تولیدی، قابلیت‌های فرآیندی و قابلیت‌های اداری تأثیرات مثبت بر سرمایه فکری در دانشگاه پیام نور مرکز شیراز دارند. تأثیر سرمایه فکری بر عملکرد سازمانی معنادار بوده است. در مجموع، سرمایه فکری تأثیر واسطه‌ای بر روابط بین قابلیت‌های نوآوری ( تولیدی، فرآیندی و اداری) و عملکرد سازمانی در دانشگاه پیام نور مرکز شیراز دارد. سرمایه فکری تأثیر واسطه‌ای بین قابلیت‌های نوآوری و عملکرد سازمانی است که قصد افزایش عملکرد سازمانی را دارند.