تحلیل نقش راهبرد مدیریت شهری در ارتقای تاب‌آوری شهر کرمانشاه

نویسندگان

1 گروه جغرافيا، واحد ملاير، دانشگاه آزاد اسلامي، ملاير، ايران

2 دانشگاه لرستان

3

doi
چکیده

هدف : پژوهش حاضر با هدف شناخت و تحلیل تأثیر فرایند راهبرد مدیریت شهری بر ارتقای تاب‌آوری در شهر کرمانشاه انجام شده است. مواد و روش: در پژوهش حاضر به منظور گردآوری داده‌های مورد نیاز از روش میدانی و کتابخانه‌ای ـ اسنادی استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان مدیریت شهری در کرمانشاه است و برای تعیین حجم نمونه براساس ماهیت و رویکرد تحقیق به تعدادی توافقی در میان تیم تحقیق برگزیده شدند. ابزار اندازه‌گیری، پرسشنامه محقق‌ساخته است که روایی آن از طرف صاحب‌نظران و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ مورد تأیید شده قرار گرفته است. برای تحلیل اطلاعات از آمار استنباطی استفاده ‌شده که شامل مدل‌سازی معادلات ساختاری برای آزمون فرضیه‌ پژوهش با خلاصه‌سازی و تحلیل داده‌ها در محیط نرم‌افزارهای SPSS و AMOS است. یافته‌ها: متغیرهای راهبرد مدیریت شهری و تاب‌آوری شهری در بین دامنه 51/2 تا 5/3 یعنی سطح نیمه مطلوب قرار دارند. از نظر تحلیل عاملی تأییدی و بررسی برازش، داده‌ها با ساختار عاملی مدل معادلات ساختاری دارای سازگاری هستند؛ بنابراین معدل معادلات ساختاری پژوهش از برازش قابل قبولی برخوردار است. تحلیل فرضیه پژوهش نیز نشان می‌دهد اندازه آماره t در مسیر مربوط برابر با 303/3 می‌باشد و چون از مقدار 96/1 بزرگتر است، از این رو تأثیر فرایند راهبرد مدیریت شهری در ارتقای تاب‌آوری شهر کرمانشاه در سطح خطای 05/0 معنادار است و با سطح اطمینان 95 درصد مورد پذیرش قرار گرفته است. نتیجه‌گیری: راهبرد مدیریت شهری می‌تواند ابزاری کلیدی در رویارویی با مسائل شهری و دستیابی به آینده بهتر محسوب گردد. با وجود توجه مجامع علمی و سازمانی به ارائه راه‌حل‌های یکپارچه و ایجاد نگرش سیستمی در برنامه‌ریزی‌ها و راهبرد‌ها در شهرها و شهرداری‌ها، اقدام عملی قابل توجهی در این خصوص صورت نگرفته است.