طراحی و آزمون مدل موفقّیت آموزش الکترونیکی در صنعت آموزش

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت، واحد مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

2 دانشجوی دکترا، گروه مدیریت، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.

3 استادیار، گروه مدیریت، واحد دولت آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

doi
10.71572/msds.2024.1122756
چکیده

هدف اصلی این پژوهش طراحی و آزمون مدل موفقیت آموزش الکترونیکی در صنعت آموزش است. این مطالعه با استفاده از رویکرد کیفی نظریه داده بنیاد و رویکرد کمّی مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. صاحب ‌ نظران، اساتید دانشگاه رشته مدیریت، مدیران مؤسسات آموزش الکترونیکی و افراد خبره جامعه آماری را تشکیل دادند و تعداد 8 نفر از این افراد به عنوان نمونه آماری در بخش کیفی و تعداد 70 نفر از این افراد در بخش کمّی انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ‌ ها در بخش کیفی از مصاحبه و در بخش کمّی از پرسشنامه استفاده شده است. برای انجام تحلیل ‌ های مذکور از نرم ‌ افزار MAXQDA نسخه 2020 در بخش کیفی و نرم ‌ افزار مدل‌سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم ‌ افزار Smart PLS نسخه 4 در بخش کمّی استفاده شد. یافته ‌ های کیفی نشان داد شرایط علّی الگوی موفقیت آموزش الکترونیکی از 33 کد اولیه و 6 مقوله فرعی؛ شرایط زمینه‌ای شامل 24 کد اولیه و 5 مقوله فرعی؛ شرایط مداخله ‌ گر از 36 کد اولیه و 8 مقوله فرعی تشکیل شده است. راهبردهای الگوی موفقیت آموزش الکترونیکی از مقوله‌های فرعی توسعه جغرافیایی کسب و کار، نقش برنامه ‌ ریزی در آموزش الکترونیکی، لزوم بهره ‌ گیری از دستاورد ‌ های روز، بکارگیری آموزش الکترونیکی در کاهش هزینه ‌ ها، عوامل فرهنگی و آموزش الکترونیکی، الزامات آموزش الکترونیکی، استراتژی کسب و کار، طراحی بستر اصولی آموزش الکترونیکی، الزامات موفقیت آموزش الکترونیکی، توانایی کسب وکارهای الکترونیکی می ‌ شود. همچنین، یافته ‌ ها نشان داد پیامدهای الگوی موفقیت آموزش الکترونیکی شامل مزایای آموزش الکترونیکی، تعامل در محیط‌های یادگیری الکترونیکی، نقش آموزش الکترونیکی در کسب و کارهای آموزشی، جامعه و آموزش الکترونیکی، پتانسیل آموزش الکترونیکی، آموزش الکترونیکی و کسب و کار و توصیه برای آموزش الکترونیکی می ‌ شود. یافته ‌ های کمّی نیز نشان داد مدل پژوهش به‌خوبی برازش شده است.