مطالعه جامعه شناختی نقش شبکههای اجتماعی بر بیتفاوتی اجتماعی مطالعه موردی: (شهروندان منطقه 1و 2 شهر تهران در سال 1398)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جامعه شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران (نویسنده مسؤول)
2 گروه جامعه شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
3 دانشیار گروه جامعه شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
doi
10.30495/uss.2021.682386چکیده
بیتفاوتی اجتماعی وضعیتی است که طی آن، افراد با بیاعتنایی به واقعیتهای پیرامون از انجام مشارکت اجتماعی- سیاسی، مسئولیتهای اجتماعی، فعالیتهای دگرخواهانه و درگیری فعال و مدنی در مسائل اجتماعی اجتناب میکنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین شبکههای اجتماعی و بیتفاوتی اجتماعی انجام شده است. متغیرهای تحقیق حاضر؛ شبکههای اجتماعی (میزان و تنوع استفاده)، نگرش و رفتار نوع دوستانه، نگرش و رفتار مدنی و بیتفاوتی اجتماعی بوده است. جامعه آماری تحقیق، شهروندان مناطق 1و 2 تهرانی بوده که به عنوان افراد نمونه با استفاده از نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. در چارچوب نظری تحقیق جهت تبیین رابطه بین بیتفاوتی اجتماعی و شبکههای اجتماعی از نظریههای خوش بینانه، بدبینانه و میانه و نظریات نظریهپردازانی همچون: مارکس و وبر و مرتون استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که میزان بیتفاوتی در حد متوسط رو به بالاست و بین متغیرهای نگرش نوع دوستانه، رفتار نوع دوستانه، نگرش مدنی، رفتار مدنی، تنوع استفاده از شبکههای اجتماعی، میزان استفاده از شبکههای اجتماعی، متغیرهای زمینهای (سن، جنس، پایگاه اجتماعی- اقتصادی)، همبستگی اجتماعی و بیتفاوتی اجتماعی رابطه وجود دارد. در این میان، همبستگی اجتماعی به عنوان متغیر واسط، بیشترین اهمیت را در تبیین بیتفاوتی اجتماعی داشته است.