بررسی ویژگیهای عملکرد تشخیصی ابزارهای فعالیتهای روزمره و ابزاری زندگی در پیشبینی پذیرش مجدد در سالمندان مبتلابه بیماریهای قلبی عروقی
نویسندگان
1 فوق لیسانس پرستاری سالمندی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.
2 مرکز تحقیقات سلامت سالمندان، گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.
3 استادیار آمار زیستی، مرکز تحقیقات سلامت سالمندان، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.
4 دانشیار پرستاری، مرکز تحقیقات سلامت سالمندان، گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.
5 دکترای پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشکده علوم سلامت، دانشگاه اتاوا، اتاوا، انتاریو، کانادا.
doi
10.30468/jsums.2025.8136.3270چکیده
زمینه و هدف: پیشبینی و پیشگیری از پذیرش مجدد در سالمندان مبتلابه بیماریهای قلبی عروقی بهعنوان یک رویداد پرتکرار ضروری است، زیرا با افزایش هزینههای درمانی و مرگومیر همراه است. این مطالعه با هدف بررسی دقت ابزارهای فعالیتهای روزمره و ابزاری زندگی در پیشبینی پذیرش مجدد در سالمندان مبتلابه بیماریهای قلبی-عروقی انجام شد.مواد و روشها: مطالعه همبستگی پیشبینی کننده، بر روی 133 بیمار سالمند بستری در بخش قلب و Post ccu بیمارستان حشمتیه سبزوار انجام شد. ابزارهای فعالیتهای روزمره و فعالیتهای ابزاری زندگی برای بیماران در روز ترخیص تکمیل و بیماران تا 3 ماه پس از ترخیص، ازنظر پذیرش مجدد مورد پیگیری تلفنی قرار گرفتند. برای تحلیل از نرمافزارهای MedCalc,Stata استفاده شد.یافتهها: میانگین سنی شرکتکنندگان 83/69 (انحراف معیار=67/7) سال و 4/59 درصد زن بودند. شیوع پذیرش مجدد در ماه اول 6/22 درصد و در طی سه ماه پس از ترخیص 8/33 % بود. نسبت احتمال مثبت ابزارهای فعالیتهای روزمره زندگی و فعالیتهای ابزاری زندگی به ترتیب 76/1 و 82/1، نسبت احتمال منفی آنها 71/0 و 57/0 بود. بیمارانی که در انجام فعالیتهای روزمره زندگی و فعالیتهای روزمره ابزاری زندگی مستقل بودند، به ترتیب 8 و 13 درصد شانس پذیرش مجدد کمتری در مقایسه با بیماران وابسته داشتند.نتیجهگیری: بیمارانی که در انجام فعالیتهای روزمره و ابزاری زندگی وابسته و یا نیازمند کمک بودند، شانس بیشتری برای پذیرش مجدد داشتند.