ارائة مدل پارادایمی فقر و تبیین جامعهشناختی آن در مناطق محروم استان خوزستان( مورد مطالعه: شهرهای حمیدیه و اندیکا)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جامعه شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز
3 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز(نویسنده مسؤول)
4 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.30495/uss.2022.694999چکیده
این مطالعة کیفی، با هدف ارائة مدل پارادایمی فقر و تبیین جامعهشناختی آن در شهرهای محروم اندیکا و حمیدیه در استان خوزستان به انجام رسیده است. روش مورد استفاده در این پژوهش، نظریه دادهبنیاد است. در این پژوهش از روش نمونهگیری هدفمند استفاده شده و تعداد مشارکتکنندگان 40 نفر بوده است. بعد از کدگذاری، نوزده مقولة اصلی پدیدار شد. پاردایم ظهوریافته، در بعد شرایط شامل(چالش تأمین اعتبار از طریق جذب اعتبارات بخش دولتی و خصوصی، ضعف فرهنگ کار و مهارتآموزی در میان جوانان(ساختمان ذهنی دولتگرا)، بی توجهی به شایستهسالاری در مدیریت شهرستان، عدم حمایت ویژه از مناطق محروم استان، عدم خودباوری جوانان در نتیجه محرومیت( پذیرش روانی فرهنگ فقر)، توزیع ناعادلانة فرصتها در نتیجة وجود فساد اداری، نارضایتی از میزان حمایت دولت و مشکل نقدینگی در راهاندازی بنگاههای کوچک، خانگی و زودبازده، ضعف سرمایة اجتماعی جوانان در مناطق شهری) و در بعد کنش – تعامل (کلید اشتغال؛ مهارتآموزی همراه با نگاه کارآفرینی، ایجاد و تقویت شهرکهای صنعتی، تخصیص اعتبارات ملی و ویژه، شایستهسالاری و انتخاب مدیران متخصص، جهادی و اثربخش، ظرفیتهای اجتماعمحور، پشتوانة رفع فقر) و در بعد پیامدها (نزاعها و تنشهای طایفهای و قومی به عنوان عامل تشدید چرخة فقر، بیقدرتی و بیگانگی اجتماعی، کاهش کیفیت سبد کالای مصرفی خانوارها و تورم غذایی( فرسایش شاخص قدرت خرید مردم)، احساس یأس اجتماعی، فرسایش اعتماد اجتماعی، آسیبهای اجتماعی) است که حول یک مقولة هسته به نام فقر شهری در پیوند با محرومیت از فرصتها در روستا و حاشیهها شکل گرفته اند.واژههای کلیدیفقر شهری، روش نظریة دادهبنیاد، شهرهای اندیکا و حمیدیه
