بررسی تعیینکنندههای توانمندسازی ساکنین اسکان غیررسمی شهر قزوین (موردمطالعه: باغنشاط)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
2 کارشناس ارشد گروه علوم اجتماعی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران
doi
10.30495/uss.2023.709492چکیده
سکونتگاههای غیررسمی اغلب در مکانهای تجمع مهاجرین روستایی و فقرای شهری، در اثر توسعه روزافزون شهر و ناتوانی مدیریتشهری در تأمین بهموقع نیاز به مسکن شکل میگیرند. این مناطق خارج از برنامهریزی رسمی و قانونی توسعه و پیشرفت شهری قرار دارند و افراد بدون اجازه در درون یا بیرون از محوطهی قانونی شهرها اقدام به ساخت سکونتگاه میکنند این سکونتگاهها عموماً سند مالکیت رسمی ندارند و از خدمات و زیرساختهای شهری بیبهره هستند. عدم برخورداری از امکانات و خدماتشهری و عدم توجه مسئولینشهری به این محلات منجر به جداییگزینی محلی ساکنین و پیدایش انواع ناهنجاریهای اجتماعی میشود. امروزه در کنار پیشگیری از آسیبهای اجتماعی، لزوم توجه به توانمندسازی ساکنین چنین محلاتی در راستای افزایش تابآوری محلهای باعث شده است تا ساماندهی محلاتی ازایندست در کانونتوجه برنامهریزان شهری قرار گیرد، پژوهش حاضر با عنایت به اینامر و با هدف کمک به مدیران شهری و بهبود وضعیت محلات شهر قزوین به بررسی و سنجش میزان گرایش ساکنین اسکان غیررسمی محله باغنشاط به توانمندسازی و سنجش عوامل مؤثر بر گرایش بهتوانمندسازی ساکنین اینمحله بر اساس نظریههای توانمندسازی پرداخته است. جامعهآماری پژوهش ساکنین اسکان غیررسمی محله باغنشاط قزوین بودند که 341 نفر از آنها بهعنوان نمونهآماری با روش نمونهگیری تصادفی ساده مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان داد؛ میانگین گرایش به توانمندسازی در بین ساکنین اسکان غیررسمی محله باغنشاط بالاتر از حد متوسط است. همچنین نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان دادند؛ عوامل اجتماعی، اقتصادی، کالبدی و حقوقی به ترتیب بیشترین اثر را بر گرایش بهتوانمندسازی ساکنین بر عهدهدارند و درمجموع این چهار عامل 27 درصد از واریانس متغیر وابسته تحقیق را تبیین نمودند.
