تحلیل راهبردی رویکردهای توسعۀ اجتماعی- فرهنگی شهرها (مطالعه موردی: شهر اصفهان)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 کارشناس ارشد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.30495/uss.2023.709577چکیده
شهرها بهدنبال تقویت مسائل اجتماعی-فرهنگی خود رویکردهای متنوعی ازجمله توسعۀ پایدار و تابآوری و... را اتخاذ میکنند. هدف پژوهش حاضر گزینش بهترین رویکرد توسعۀ اجتماعی-فرهنگی در شهر اصفهان است که ازنظر هدف توسعهای-کاربردی و از حیث ماهیت توصیفی –تحلیلی و علی-پیمایشی است. بدین منظور پیمایشی در شهر اصفهان انجام شد. دادهها با استفاده از روش اسنادی-کتابخانهای و پرسشنامه گردآوری شد. جامعۀ آماری کارشناسان و متولیان برنامهریزی و توسعۀ امور شهری در شهر اصفهان هستند که از بین آنها، 62 نفر از مسئولان برنامهریزی و توسعۀ امور شهری و 50 نفر از کارشناسان به روش گلوله برفی انتخاب و پرسشنامه بین آنها توزیع گردید. با استفاده از تکنیکهای تاپسیس، کوپراسفازی، آرآس فازی مناطق پانزدهگانه اصفهان اولویتبندی شدند و با تکنیک SWOT نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهدید پیش روی توسعۀ اجتماعی-فرهنگی شناسایی شد. یافتههای حاصل از تکنیکهای تاپسیس، کوپراسفازی و آرآسفازی نشان میدهد که باید مناطق 2، 7، 9، 11، 13، 14 و 15 در اولویت برنامهریزی قرار گیرد و در تکنیک سوات راهبردهای گسترش فعالیتهای بشردوستانه و حس انساندوستی، حمایت از اقشار آسیبپذیر، ایجاد اشتغال پایدار، تأمین زیرساختهای موردنیاز در مناطق شهری، بهکارگیری سیاستهای تشویقی مسکن و بازنگری در طرحها و برنامههای توسعۀ شهری تأثیرگذارترین راهبردها هستند.