فضای همگانی شهری اجتماعمحور در اندیشۀ آرمانشهری طالبوف
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه شهرسازی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشیار گروه شهرسازی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.30495/uss.2023.709489چکیده
شهرها دارای نظامی هستند که آهنگ سریع تغییرات موجب عدم تعادل ساختارهای اجتماعی، اقتصادی، مدیریتی و فضایی در آنها شده است و نمود بیرونی این گسستها در فضاهای همگانی به چشم میخورد. فضاهای همگانی بهعنوان شاخصی برای تنوع زیستی شهر عمل میکنند که برنامهریزی برای توسعه پایدار در آنها میتواند نقطۀ عطفی در پیشرفت و حل مسائل گستردۀ شهری به شمار آیند. هدف پژوهش حاضر بررسی فضای همگانی اجتماعمحور در اندیشۀ آرمانشهری طالبوف و تطبیق دیدگاه او با صاحبنظران حوزههای جامعهشناسی و شهری جهت دستیابی به راهبردی مؤثر برای داشتن فضاهای همگانی پایدار است. روش تحقیق این مطالعه توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی و هدف آن بنیادی، با استراتژی پسکاوی است که در پارادایم تفسیرگرایی قرار دارد. جمعآوری اطلاعات به شیوۀ کتابخانهای و نظری صورت پذیرفت و درنهایت به تحلیل محتوای پژوهش با استفاده از نرمافزار اطلستی، پرداخته شد. نتایج حاکی از آن است که اندیشههای طالبوف آرمانگرا و نظریهپردازهای واقعگرا در ابعاد مدیریتی، اجتماعی و اقتصادی، بسیار مشابه است. در بعد بصری، طالبوف نگاهی دقیقتر به مسائل زیباییشناسی دارد. او دین و مذهب را از اصلیترین اصول پایداری یک ملت و شهر میداند که دیگران تنها به وجود این بعد اشاره نمودهاند. طالبوف و دیگر نظریهپردازها معتقد هستند اگر این ابعاد پنجگانه، بهطور هماهنگ با یکدیگر، در فضاهای همگانی اجرا شوند، موجب موفقیت و پایداری آنها و در پی آن پیشرفت و بهبود شهرهای امروزی خواهد شد.