تحول بازار تهران بعد از انقلاب اسلامی؛ تحلیل اجتماعی سیاستهای شهری
نویسندگان
1 دانشیار گروه مطالعات اجتماعی، مؤسسۀ مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی، تهران، ایران
2 دکتری سیاستگذاری فرهنگی، مؤسسۀ مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی، تهران، ایران (نویسندۀ مسئول)
3 استادیار گروه شهرسازی، واحد تهران جنوب، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.71547/urb.2024.1015706چکیده
بازار تهران یکی از نهادهای سنتی و بومی جامعۀ ایرانی به شمار میآید. در دورۀ پهلوی، نظام سیاسی ایران، بهاتکای نوعی ایدئولوژی مدرنیستی، سیاستهای تضعیفکنندۀ بازار تهران را در پیش گرفت اما با وقوع انقلاب اسلامی انتظار میرفت که در پرتو ایدئولوژی نظام جمهوری اسلامی که بر نوعی مدرنیتۀ بومی تأکید داشت، بازار راه تقویت و احیا را بپیماید؛ براینساس، این مقاله به مطالعۀ پیامدهای سیاستهای شهری بر وضعیت و جایگاه بازار در شهر تهران در دورۀ بعد از انقلاب پرداخته است. در این مطالعه، از ترکیبی از روش مصاحبه با متخصصان و مطالعۀ اسنادی استفاده شده است و دادهها، با استفاده از تحلیل محتوا تحلیل و تلخیص شدهاند. سیاستهای شهری اجراشده و تأثیرگذار بر بازار تهران، ذیل سه مقولۀ اصلی انتقال کارکردهای بازار تهران به مراکز تجاری، تقویت کارکرد گردشگری بازار تهران و حفظ و احیای بازار تهران بررسی شدهاند. برآیند کلیِ این سیاستها، تضعیف بازار در اکثر کارکردها و تشدید روند تبدیل بازار تهران از یک نهاد اجتماعی چندکارکردی به نهادی صرفاً تجاری بوده است.
