تبیین تأثیر دینداری بر اعتماد اجتماعی دانشآموزان (مطالعه موردی: دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهر مهریز)
نویسندگان
1 مربی گروه جامعهشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
2 استادیار گروه مددکاری و سیاستگذاری اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
doi
10.71547/urb.2024.1015753چکیده
اعتماد اجتماعی یکی از بنیادیترین عناصر استحکام و همبستگی جوامع است. این مسئله در بین دانشآموزان که نسلهای آتی هر جامعهای هستند، از اهمیت بیشتری برخوردار است. یکی از عواملی که با توجه به نظام فرهنگی-ارزشی حاکم بر جامعه ایرانی نقشی پررنگ در اعتماد اجتماعی دانشآموزان دارد، دینداری است. بر این اساس، پژوهش حاضر به بررسی تأثیر دینداری بر اعتماد اجتماعی دانشآموزان پرداخت. روش تحقیق از نوع پیمایش بود. جامعه آماری، دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهر مهریز بودند که تعداد 250 نفر از آنها با استفاده از شیوه نمونهگیری طبقهای متناسب حجم انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادههای پژوهش پرسشنامه بود. یافتههای پژوهش نشان داد که سطح اعتماد اجتماعی دانشآموزان بالاتر از حد متوسط است. اعتماد اجتماعی در بین دانشآموزان پسر بهطور معناداری بالاتر از دانشآموز دختر است. برآورد رگرسیون خطی بیانگر این است که اثر متغیر دینداری بر اعتماد اجتماعی دانشآموزان برابر با مقدار (40/0 = Beta) و به لحاظ آماری معنادار است. با این حال، تفاوت معناداری بین دانشآموزان پسر و دختر به لحاظ میزان اثر متغیر دینداری بر اعتماد اجتماعی وجود ندارد. به عبارتدیگر، متغیر جنس اثر متغیر دینداری بر اعتماد اجتماعی را تعدیل نمیکند.