سازگاری مبلمان شهری تهران با معلولیت از دیدگاه معلولین

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم اجتماعی، واحد تهران‌ مرکزی، دانشگاه‌ آزاد ‌اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه ‌الزهرا، تهران، ایران (نویسنده مسئول).

3 کارشناس ارشد گروه علوم اجتماعی، دانشگاه ‌الزهرا، تهران، ایران.

doi
10.71547/urb.2025.1196603
چکیده

پژوهش حاضر  با هدف مطالعه میزان سازگاری مبلمان شهری تهران با معلولیت از دیدگاه معلولین جسمی- حرکتی با رویکردکیفی انجام شد.افراد مورد مطالعه ، تمامی معلولین جسمی- حرکتی شهر تهران بودندکه 15 نفر از آنان از طریق روش نمونه­گیری هدفمند مورد مطالعه قرار گرفتند. گردآوری داده­ها به­صوت میدانی و از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته صورت گرفت که با روش تحلیل تم (مضمون) تجزیه و تحلیل شد. با تحلیل مصاحبه­ها، 23 مقوله فرعی و 4 مقوله اصلی شامل؛ سازگاری تجهیزات خیابانی شهر، سازگاری مبلمان پارک­های شهر، سازگاری تجهیزات ترافیکی شهر و سازگاری تابلوهای تبلیغاتی و علائم اطلاع رسانی شهری مطرح شد، یافته­ها نشان داد؛ سازگاری تجهیزات خیابانی وابسته به زمینه­ها و شرایط خاص اجتماعی می­باشد و شهر تهران با چالش­هایی نظیر وجود موانع زیرساختی، عدم رعایت استانداردها و کمبود آگاهی در میان طراحان و مسئولان شهری روبرو هست؛ همچنین نبود دسترسی مناسب به مبلمان پارکی، فضای حرکتی، تنوع و کیفیت مبلمان، احساس عدم توجه از جمله ویژگی­هایی می­باشند که معلولین به آن اشاره کرده­اند. از دیدگاه افراد مورد مطالعه، طراحی تجهیزات ترافیکی و تابلوهای تبلیغاتی و علائم اطلاع رسانی شهر تهران باید به گونه‌ای باشد که به معلولین اجازه دهد به تنهایی و با استقلال از فضاهای مربوطه و حمل و نقل عمومی استفاده کنند. از دیدگاه معلولین استفاده صحیح از مبلمان شهری در هیاهوی شهرهای امروزی، می­تواند فرصتی برای کاهش دغدغه­ها و ایجاد محیطی آرام برای شهروندان معلول باشد.