تدوین و بومی سازی الگوی توسعه پایدار سواحل مکران بر مبنای رویکرد اجتماعمحور
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه علوم اجتماعی، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران.
3 استادیار گروه جامعهشناسی، واحد پارسآباد مغان، دانشگاه آزاد اسلامی، پارس آباد مغان، ایران.
doi
10.71547/urb.2025.1199340چکیده
هدف : هدف این پژوهش طراحی و بومیسازی الگویی برای توسعه پایدار سواحل مکران بر اساس رویکرد اجتماعمحور و بهرهبرداری از ظرفیتهای بومی جنوب شرق ایران است. این منطقه، بهعنوان یکی از مناطق استراتژیک کشور، پتانسیلهای فراوانی برای رشد اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی دارد که در صورت مدیریت صحیح، میتواند بهعنوان محرکی برای توسعه پایدار عمل کند. پژوهش حاضر با هدف تلفیق ظرفیتهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ساکنان بومی، الگویی جامع ارائه میکند که نهتنها به بهرهگیری از منابع طبیعی منطقه توجه دارد، بلکه بر نیازهای اجتماعی و مشارکت محلی تأکید دارد. روششناسی پژوهش : این مطالعه با استفاده از روش تحقیق کیفی و رویکرد نظریه دادهبنیاد انجام شده است. دادههای مورد نیاز از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با 30 نفر از خبرگان، اساتید دانشگاه و متخصصان توسعه مناطق ساحلی جمعآوری شدند. برای انتخاب نمونهها از روش گلوله برفی استفاده گردید. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار MAXQDA انجام شد که امکان دستهبندی و کدگذاری دادههای کیفی را فراهم کرد. نتایج : نتایج تحقیق نشان داد برای دستیابی به الگویی بومیشده برای توسعه پایدار سواحل مکران، باید به مفاهیم کلیدی زیر توجه کرد: ظرفیتهای انسانی دانش محلی، مهارتهای سنتی و شبکههای اجتماعی، ظرفیتهای طبیعی (تنوع زیستی، منابع آبی و انرژیهای تجدیدپذیر)، مشارکت اجتماعی و اقتصادی (تصمیمگیری محلی، صنایع دستی و گردشگری پایدار)، چالشهای توسعه (نابرابریهای اجتماعی و وابستگی به کمکهای دولتی).