بی خانمانی به مثابه یک مسئله اجتماعی: با تاکید بر امنیت اقتصادی و امنیت اجتماعی و انسجام اجتماعی. مورد مطالعه:شهر کرج
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول).
3 استادیار جامعه شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.71547/urb.2025.1206866چکیده
هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه بیخانمانی با متغیرهای امنیت اقتصادی، امنیت اجتماعی و انسجام اجتماعی انجام شده است بنابراین ازنظر هدف، کاربردی است. روششناسی پژوهش: مطالعه حاضر به روش کمی و با ابزار پرسشنامه محقق ساخته در میان بیخانمانهای شهر کرج اجرا شد؛ بنابراین ازنظر گردآوری اطلاعات پیمایشی، ازنظر ماهیت از نوع همبستگی است. جامعه آماري تحقیق حاضر شامل همه افراد بیخانمانی است که در زمان مطالعه در گرمخانههای ثابت یا متغیر شهر کرج به سر میبرند. آمار ثبت شده برای این افراد، بهطور تقریبی بین ۴۹۰ تا ۵۰۰ نفر است. حجم نمونه این تحقیق براساس فرمول کوکران برابر با ۲۱۷ است که محقق با مشورت استاد راهنما و با توجه بهدقت کار آن را به ۳۵۰ نفر پاسخگو افزایش داده است. روش نمونهگیری در مرحله اول بهصورت خوشهای جهت انتخاب مراکز چهارگانه (میدان قدس، حصارک بالا، پارک چمران و مصلا شهر کرج) استفاده شد و در مرحله بعد تصادفی است. برای تحلیل دادهها از آزمونهای آماری پیرسون، رگرسیون چند متغیره استفاده شد و بهوسیله نرمافزار spss مورد بررسی قرار گرفته است. یافتهها: نتایج نشان میدهد بین امنیت اقتصادی (با ضریب بتا ۵۱۶/۰) و پدیده بیخانمانی رابطه معناداری وجود دارد. بدین معنا که متغیر مستقل امنیت اقتصادی ۵۱ درصد بر بروز بیخانمانی اثرگذار است. از سویی دیگر بین انسجام اجتماعی (با ضریب ۵۱۲/۰) و پدیده بیخانمانی رابطه معناداری وجود دارد. بدین معنا که متغیر مستقل انسجام اجتماعی ۵۱ درصد بر بروز بیخانمانی اثرگذار است؛ و در آخر بین امنیت اجتماعی (با ضریب بتا ۳۶۸/۰) و پدیده بیخانمانی رابطه معناداری وجود دارد. بدین معنا که متغیر مستقل امنیت اجتماعی ۳۶ درصد بر بروز بیخانمانی اثرگذار است.