شهر و جنسیت: زمینه کاوی برساخت جنسیت زنان در شهر (مورد مطالعه شهر ملارد)
نویسندگان
1 دانشجوي دكتراي جامعه شناسي اقتصادي و توسعه، واحد آشتيان، دانشگاه آزاد اسلامي، آشتيان، ايران.
2 استاديار گروه جامعه شناسي، واحد آشتيان، دانشگاه آزاد اسلامي، آشتيان، ايران(نویسنده مسئول).
3 استاديار گروه جامعه شناسي، واحد آشتيان، دانشگاه آزاد اسلامي، آشتيان، ايران
doi
10.71547/urb.2025.1230987چکیده
هدف: شهر، مفهوم جنسیت و جایگاه زنان را برساخت میکند و زنان در هویتیابی مجدد شهر، نقش دارند. این پژوهش با هدف زمینهکاوی برساخت جنسیت زنان در شهر ملارد انجام شده است. روششناسی پژوهش: پژوهش به شیوه کیفی و با روش گرنددتئوری اجرا شد. نمونهگیری به شیوه نظری است تا جایی که دیگر مفهوم تازهای که برساخت جنسیت زنان در شهر را معنا کند، کشف نشود. شیوه گردآوری دادهها در قالب گروههای همگن بحث متمرکز، با معیار اشباع نظری، شامل 7 گروه 6 تا10 نفره از زنان و مردان بالای 18 سال شهر ملارد بود. ساختار اصلی تحلیل دادهها با رویکرد عینیگرایی اشتراوس و کوربین وکدگذاری با نرمافزار مکسکیودا انجام شد. یافتهها: «برساخت جنسیت زنان» به عنوان مقوله محوری؛ محدودیتهای شهری بر زنان، مشکلات فضاهای شهری و قوانین جنسیتزده به عنوان شرایط علّی؛ نابرابری جنسیتی، زن به مثابه جنس دوم و فرهنگ جنسیتزده به عنوان شرایط زمینهای؛ تحولات اجتماعی و رسانهها به عنوان عوامل مداخلهگر و تعدیلگر؛ تسخیر شهر توسط زنان به عنوان راهبرد کنشگران؛ تهدید سلامت اقتصادی و اجتماعی شهروندان از طریق فشار اقتصادی بر خانواده در تلاش برای تحرک اجتماعی زنان و دختران و رویارویی زنان با شهر، به عنوان پیامدهای محدودیت مشخص شدند. نتیجهگیری : زنان در یک رابطه دیالکتیکی با ساختار شهری، با دستیابی به آگاهی در کنش متقابل و مداوم اجتماعی، هم نگاهی آیینهوار به جنسیت و خود دارند، هم نگاه شهروندان دیگر را تغییر داده، بر چگونگی قضاوت دیگران دربارهی پدیدارشدن برساخت جنسیت زنان مؤثر بودهاند.