داوری اختلافات ناشی از کار میان کارگر و شرکت تجاری

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری حقوق عمومی دانشگاه تهران و قاضی دیوان عدالت اداری، تهران، ایران ‏

2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران‏

doi
10.22059/jplsq.2021.311984.2596
چکیده

یکی از مسائل بحث‌برانگیز در زمینۀ نهاد داوری، امکان استفاده از آن در زمینۀ اختلافات ناشی از کار است. این مسئله که در مورد اختلافات کارگران و شرکت‌های تجاری به‌عنوان کارفرمایان آنها نیز مطرح است، موجب بروز اختلاف‌نظرهای فراوانی شده است. به همین سبب، مقالۀ کنونی به بررسی رویکرد نظام حقوقی کشورها و شرکت‌های تجاری در این زمینه پرداخته است. یافته‌های این پژوهش دلالت بر آن دارد در برخی نظام‌های حقوقی، انواع داوری (اجباری و اختیاری) در اختلافات ناشی از کار پذیرفته شده، اما در برخی دیگر، تنها داوری اختیاری آن هم در موارد محدود به رسمیت شناخته شده است. در تعداد دیگری از نظام‌های حقوقی نیز ارجاع این اختلافات به داوری، به‌کلی پذیرفته نشده است. شرکت‌های تجاری نیز در این زمینه رویه‌های مختلفی دارند؛ برخی شرکت‌ها با اعتقاد به منافع فراوان داوری برای شرکت آن را به‌منزلۀ نخستین شیوۀ حل‌وفصل اختلافات کار برگزیده‌اند. برخی دیگر از شرکت‌ها با وجود پذیرش نهاد داوری، از آن به‌عنوان یک روش فرعی یا ثانویه، یعنی در صورت عدم حصول نتیجه از سایر روش‌های غیرقضایی، استفاده می‌کنند و در نهایت شرکت‌هایی وجود دارند که در حل‌وفصل اختلافات ناشی از کار تمایلی به ارجاع امر به داوری ندارند.