هوش فرهنگی در میان دانشجویان ایرانی زبان های خارجی: مطالعه ای اکتشافی
نویسندگان
1 دانشیار، دپارتمان زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد مدعو در دانشگاه علوم پزشکی سبزوار و دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.61838/KMAN.IRPHE.32.1.7چکیده
در این پژوهش توصیفی هوش فرهنگی در میان دانشجویان سال آخر رشتههای زبانهای خارجی در ایران بررسی شده است. زبانهای مورد مطالعه شامل عربی، چینی، انگلیسی، فرانسه، آلمانی، ایتالیایی، ژاپنی، روسی و اسپانیایی است. در این مطالعه ۲۷۰ دانشجو (زن و مرد) از دانشگاههای دولتی ایران در رشتههای مختلف زبانهای خارجی شرکت داشتند. برای سنجش هوش فرهنگی از نسخه اقتباسی پرسشنامه تراندیس (۲۰۰۶) استفاده شد که چهار بُعد دانش فرهنگی، راهبرد، انگیزه و رفتار ارزیابی شد. این پرسشنامه به زبان فارسی اجرا شد. یافتهها نشان دادند که شرکتکنندگان از آگاهی فرهنگی برخوردارند و به تطبیق سبکهای ارتباطی تمایل دارند؛ با این حال، برخی جنبهها از جمله محدودیت راستیآزمایی دانش فرهنگی و گرایش به برتری فرهنگی ایرانی نیازمند بهبود و ارتقا بودند. نتایج مطالعه از نظر هوش فرهنگی در میان دانشجویان زبانهای مختلف تفاوت معناداری نشان نداد که این امر بیانگر آن است که زبان مقصد ممکن است عامل اصلی در ارتقای هوش فرهنگی نباشد. با وجود این، انجام دادن پژوهشهای بیشتر برای بررسی نقش عوامل فردی مانند انگیزه و انعطافپذیری شناختی و همچنین مقایسه میان زبانآموزان و غیرزبانآموزان امری ضروری است تا رابطه بین یادگیری زبان خارجی و هوش فرهنگی بهتر بررسی شود.