رویکرد های نانوتکنولوژی قارچی در سنتز نانوذرات چند فلزی با کاردبردهای کشاورزی
نویسندگان
1 استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران.
doi
چکیده
نانوتکنولوژی قارچی بهعنوان یک رویکرد زیستی نوین و پایدار در سنتز نانوذرات فلزی، معدنی و چندفلزی، نقش مهمی در توسعه کشاورزی پایدار و صنایع مرتبط ایفا میکند. در این رویکرد، قارچها با استفاده از مکانیسمهای بیوشیمیایی اختصاصی خود، از جمله آنزیمهای کاهنده، متابولیتهای ثانویه و ترکیبات پروتئینی ، موجب احیای یونهای فلزی و تشکیل نانوذراتی با پایداری بالا و سازگاری زیستی میشوند. سنتز نانوذرات قارچی عمدتاً از طریق دو مسیر درونسلولی و برونسلولی انجام میگیرد که مسیر برونسلولی به دلیل سهولت جداسازی و بازده بالاتر، توجه بیشتری را به خود جلب کرده است. نوع گونه قارچی، شرایط کشت، pH، دما و نوع پیشماده فلزی یا چندفلزی، از عوامل مؤثر بر اندازه، شکل و ویژگیهای فیزیکوشیمیایی نانوذرات بهشمار میروند. نانوذرات تولید شده کاربردهای گستردهای در حذف آلایندههای محیطی، تولید نانوکودها و آفتکشهای هوشمند، دارورسانی و افزایش مقاومت گیاهان در برابر تنشهای زیستی و غیرزیستی دارند. با وجود مزایای قابل توجه، چالشهایی در زمینه مقیاسپذیری صنعتی، کنترل کیفیت و ارزیابی اثرات زیستمحیطی همچنان وجود دارد که لزوم انجام پژوهشهای بیشتر برای بهینهسازی این رویکرد را نشان میدهد. چشمانداز آینده نانوتکنولوژی قارچی بر تأمین امنیت غذایی، حفاظت از محیط زیست و توسعه اقتصاد زیستی پایدار استوار است.
