ارزیابی میزان موفقیت شهرهای هوشمند در رفع نیاز معلولان(نمونه موردی، شهر مشهد)
نویسندگان
1
doi
10.82109/juep.2025.1196860چکیده
شهرهای کنونی، خدمات یکسانی به همه گروههای جمعیتی ارائه نمی دهند. به همین دلیل، بسیار ضروری است که این نقص مرتفع گردد. برخی از مدیران ادعا دارند که توسعه و گسترش شهرهای هوشمند این نگرانیها را مرتفع کرده است. اما معلولان همچنان با مشکلات زیادی روبر هستند. به همین منظور، این بررسی برای تعیین قابلیت شهرهای هوشمند در برآورده سازی نیاز معلولان انجام شد. روش بررسی از نوع توصیفی و تحلیلی بود. دادههای مورد نیاز از 130 نفر از کارشناسان متخصص و شاغل در شهرداری مشهد گردآوری شد. نمونه مورد نیاز به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب گردید. ابزارگردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن با استفاده از نظر صاحبنظران و آزمون آلفای کرونباخ به تایید رسید. دادههای حاصل بر اساس نوع، با کمک ضریب همبستگی اسپیرمن، خی دو و رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرارگرفت. نتایج نشان داد که اگرچه شهر مشهد در شمار شهرهای هوشمند گروهبندی میشود، اما برخلاف شهرهای طراز اول جهان در این حوزه، این شهر در تامین نیاز معلولان ضعف-های اساسی دارد. برای رفع این کمبودها، ضرورت دارد که به متغیرهایی چون حضور مقوله معلولیت در سیاستها؛ همکاران سایر سازمانها، روندهای اداری یکسان و توجه به بسترهای دیجیتالی، دعوت از نمایندگان واقعی معلولان در امر سیاستگذاری و اجرا، تهیه آمار دقیق و منظمی از جمعیت معلولان، فراهم ساختن شرایطی برای مقرون به صرفه شدن استفاده از زیرساختهای فراهم آمده، توزیع متناسب امکانات موجود بر اساس پراکنش معلولان، دسترسی معلولان به اینترنت با سرعت متناسب و بهرهگیری از نیروهای متخصص مرتبط، توجه و تاکید گردد. بر این اساس، فوریترین سیاست، به راهحلهای فنآورانه مربوط میشود که با ابعاد مختلف تبعیض برای حضور واقعی معلولان در زندگی روزمره شهری مقابله کند.