فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زیست­پذیری شهری(Urban Livability) از مفاهیم نوین برنامه­ریزی کالبدی شهری و یكی از موضوعات اصلی در پایداری شهری است. در واقع به یک سطح از سیستم شهری گفته می­شود كه به سلامت اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی، كالبدی و روانی كلیه شهروندانش توجه داشته باشد. بافت فرسوده منطقه مورد مطالعه دارای اسکان غیر رسمی می­باشد که با 34 درصد جمعیت شهرنشین شهر سنندج، حدود 30 درصد بافت فرسوده را شامل می­گردد. این محلات با مشکلاتی مواجه هستند که ناشی از بی­توجهی به وضع موجود است. اهداف این پژوهش شامل شناسایی مهم­ترین عوامل مؤثر بر رونـد وضعیت آینده­پژوهی معماری مسکن شهر سنندج و بررسی میزان و چگونگی تأثیرگذاری عوامل بر یکدیگر و بر وضعیت آینده­پژوهی بافت فرسوده مسکن شهر سنندج است. روش تحقیق در این پژوهش ابتدا با استفاده از آزمون t تک نمونه­ای و رگرسیون خطی ارزیابی شد و سنجش زیست­پذیری نیز با استفاده از پرسش­نامه نظرات مردمی( 382 خانوار) انجام گرفت و سپس با مدل SWOT و روش تحلیلی MADM ، نقاط قوت، ضعف، فرصت­ها و تهدیدهای زیست­پذیری در شهر سنندج شناسایی و ضمن رتبه­بندی محلات شهری، استراتژی­های سازگار برای ارتقای زیست­پذیری در این شهر ارائه شود. آزمون t تک نمونه­ای و رگرسیون خطی برای انجام این کار با روش میدانی و پرسش­نامه محور پس از تدوین اهداف، و شاخص­های کیفیت زندگی تحلیل­های آماری در محیط SPSS (نسخه 27.0.1) انجام شده است. نتایج حاکی از آن بود که رابطه شاخص­های چهارگانه با سطح زیست­پذیری بافت فرسوده سنندج در سطح 05/0 معنادار بود که نشان دهنده ارتباط مستقیم ارتقای شاخص­های چهارگانه با زیست­پذیری شهری است. از طرفی مقدار R محاسبه شده بیش از 411/0 به دست آمد که تاثیرپذیری مستقیم زیست­پذیری محله­های بافت فرسوده شهر سنندج از ابعاد چهارگانه را تایید کرد.