سیاستگذاری بهبود وضعیت مدیریت محله در سکونتگاههای غیررسمی
نویسندگان
1 کارشناسیارشد برنامهریزی شهری، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری ـ آمایش شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 کارشناسیارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری ـ بهسازی و نوسازی شهری، دانشگاه پیامنور، مرکز هشترود، هشترود، ایران.
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش سیاستگذاری بهبود وضعیت مدیریت محلی با رویکرد اجتماعمحور در سکونتگاههای غیررسمی با رویکرد اجتماعمحور میباشد. روش تحقیق حاضر توصیفی- تحلیلی و روش جمعآوری دادهها و اطلاعات بهصورت پیمایشی میباشد. بهمنظور بررسی و تدوین مبانی نظری مرتبط با موضوع تحقیق، از دو روش کتابخانهای و میدانی استفاده شده است. برای تحلیل دادهها از مدل SWOT و QSPM استفادهشده است. ازآنجاکه سازوکار مناسبات درونی شورایاری باید از دبیرمحوری به سمت شورایارمحوری حرکت کند؛ شورا و شهرداری باید به یک مدل کارآمد و شفاف، با حفظ استقلال نهاد نظارتی (شورا و شورایاری) از نهاد اجرایی (شهرداری) در نوع اداره محله، با توجه به وجود سه ضلع؛ شهرداری منطقه، سرای محله و شورایاری در هر محله، برسند. ازاینرو، به نظر میرسد طرح مذکور به دلیل داشتن هدف توانمندسازی محلهها، بتواند در راستای توانمندسازی و ایجاد کانال ارتباطی میان سازمانهای دولتی و محلهها تأثیرگذار باشد. نتایج پژوهش نشان میدهد که در راستای بهبود وضعیت فعلی مدیریت محلی باید راهبردهای ترکیبیِ معین استفاده گردند که به ترتیب عبارتند از: برنامهریزی پایین ـ بالا با ترکیب آرای جمعی، وجود پایگاه معتبر داده در راستای الزام برای مدیریت محله، افزایش مشارکت ساکنان محله با آگاهسازی در حوزه مدیریت و سرای محلهای.
