بررسی بن‌مایه‌ها در رُمان «خوف» اثر شیوا ارسطویی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم‌شهر، ایران.

2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم‌شهر، ایران

3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم‌شهر، ایران

doi
چکیده

در آثار داستانی، بن‌مایه می‌تواند از عوامل سبک‌آفرین باشد و مضمون یا موضوعات مسلط بر سبک را برای خواننده آشکار سازد. زنان داستان‌نویس از این امکان زبانی زیاد استفاده می‌برند و علاوه بر ایجاد حساسیت مداوم در خواننده، متن را به سمت نوعی زبان خاص هنری سوق می‌دهند. رمان خوف اثر شیوا ارسطویی، یکی از این نمونه‌هاست که به مسئله تنهایی و ترس انسان در دوران مدرن می‌پردازد و روایتی زنانه از این تنهایی و ترس را بیان می‌دارد. در این مقاله برآنیم مهمترین بن‌مایه‌های موجود در رُمان خوف را مورد بررسی قرار دهیم و نشان دهیم که نویسنده از این طریق چه مفاهیمی را بیان کرده است. این بن‌مایه‌ها از این لحاظ که بیانگر حساسیت‌های یک نویسنده زن است، از ویژگی‌های سبک زنانه نیز به شمار می‌آید. روش کار در این پژوهش، توصیفی- تحلیلی است؛ یعنی ابتدا داده‌هایی از رمان خوف توصیف می‌شود و سپس بر اساس آنها، تجزیه و تحلیل انجام می‌گیرد.