بررسی نقش شاخصهای پایداری اجتماعی- فرهنگی در توسعه فضاهای عمومی شهرها (مورد کاوی: پارک خلدبرین و خیابان باغارم- شهر شیراز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
2 دانشیار شهرسازی، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
چکیده
معماری به دست انسان بوجود میآید و این معماری از آرمانهای انسان تأثیر میپذیرد و در ادامه نیز بر انسان تأثیرگذار است و بخشی از آرمانها و ایدهآلهای او را برحسب نیاز در زندگی شکل میدهد. طراحی با توجه به پایداری اجتماعی- فرهنگی، میتواند نقش مهمی در هدایت انسانها به سمت یک جامعه سالم و مناسب زندگی داشته باشد. بههمین منظور در سیاستگذاری و طراحیشهری، مدنظر قرارگیری هدف طراحی، تجربه بصری و الگوهای رفتاری کاربران بسیار مهم است. در نوشتار پیش رو، به مفهوم مؤلفهها و معیارهای موثر بر طراحی معماری منظر و فضای فرهنگی و نوع ارتباط آنها با انسان پرداخته شده است. این مقاله با هدف تبیین مؤلفههای کیفی پایداری اجتماعی- فرهنگی در فضاهای عمومی شهر تدوین شده و برای نمونه دو فضای عمومی شهر شیراز (پارک خلدبرین و خیابان باغارم) مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق این مقاله روش کیفی است و به شناخت عوامل سازنده توسعه پایدار شهری و مؤلفههای کیفی پایداری اجتماعی- فرهنگی و معیارهای معماری ایرانی- اسلامی پرداخته شده. یافته پژوهش حاکی از آن است که طراحی فضاهای عمومی شهری با تاکید بر پایداری اجتماعی- فرهنگی و توجه به مؤلفههای معماری ایرانی- اسلامی، به ایجاد فضایی زنده و پویا منجر میشود و با تأثیر بر اندیشه ذهنی افراد به ایجاد تجمعات و خاطرات جمعی برای رسیدن به صلح و آرامش روحی میپردازد و علاوه بر ارزشهای کمی، در جهت برطرف کردن نیازهای کیفی نیز گام برمیدارد و با طراحی مناسب، امکان تفکیک بهتر فضایی، ایجاد حس سکون و پویایی را همزمان فراهم میآورد.