استعاره مفهومی حوزهی خشم در داستانهای سنگ صبور، خشم و هیاهو و میرامار
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای زبانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.تهران، ایران.
2 استادیار گروه زبانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.تهران، ایران.
3 استادیار گروه زبانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.تهران، ایران(نویسنده مسئول).
doi
چکیده
این مقاله، پژوهشی توصیفی ـ تحلیلی بر اساس نظریهی استعارهی مفهومی است که به بررسی استعارههای مفهومی حوزه خشم در سه اثر داستانی سنگ صبور (فارسی)، خشم و هیاهو (انگلیسی) و میرامار (عربی) میپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهند یکی از پربسامدترین حوزه های مبدا مشترک که هر سه نویسنده از آن برای بیان مفهوم انتزاعی خشم استفاده کرده اند استعاره خاص خشم، شیی و وسیله است می باشد البته فقط با بودن یک حوزه ی مبدا مشترک نمی توان بطور قوی بر جهانی بودن استعاره های مفهومی تاکید کرد و تفاوت های موجود نشان دهندة فرهنگ ویژه بودن این استعاره های خاص است. اما در رابطه با استعارههای سطح عام در این داستانها مشخص شد که هر سه نویسنده صادق چوبک و ویلیام فاکنر و نجیب محفوظ، بیشترین بهره را در حوزه خشم از استعاره عام احساسات، شیی هستند بردهاند و می توان گفت که در سطح استعاره های عام جهانی بودن استعاره ها قابل تایید است.