تأثیر آموزۀ شفاعت در رفتار اخلاقی و اجتماعی مبتنی بر نظر ملاصدرا و آیات قرآنی
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران، (نویسنده مسئول)؛
2 دانشجوی دکتری الهیات و معارف اسلامی، گرایش فلسفه و کلام اسلامی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه فلسفه واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف مقاله پیشروی بررسی تأثیر آموزة شفاعت در رفتار اخلاقی و اجتماعی مبتنی بر نظر ملاصدرا و آیات قرآنی است که با روش توصیفی و تحلیل اسنادی و با استفاده از ابزار کتابخانهای انجام شده است. براساس آیات قرآنی و نظر داشت اندیشه "صدرالمتألهین شیرازی"، مسئله شفاعت برمبنای قاعده امکان اشرف فیوضات الهی، تابش نوری از حضرت الهیه بر عالم ممکنات بهواسطه ممکنالوجود اشرف به ممکنات اخَس در سیر مراتب و قوس نزولی به مادون از عقول، نفوس و طبایع کلی تسری مییابد و در سلسله بازگشت از انبیا، اولیای و علما بر طبایع نفوس و عقول تجلی می یاید تا در این سیر، به شکل رفتار اخلاقی بر فعل انسانی در جامعه بشری ظهور مییابد و زمینه تعالی و تکامل ذهنی و عملی را برای ساخت سبک زندگی بر معیار ارزش های الهی فراهم می آورد.
