تدوین الگوی بازآفرینی محلات شهری بر اساس درسآموختههای مداخلات بزرگ مقیاس (نمونه موردی: محله چوخورلار شهر تبریز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز.
2 استاد دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز.
doi
10.30495/juepd.2023.1978916.1139چکیده
یکی از مهمترین رویکردهای مطرح در چند دهه اخیر در زمینه حل مشکلات بافتهای فرسوده و ناکارآمد شهری رویکرد بازآفرینی بوده است که سازمانهای ذیربط با مدیریت شهری بهرهگیری از آن را مدنظر قرار دادهاند. یکی از مهمترین چالشهایی که در استفاده از رویکرد بازآفرینی در بافتهای مسئلهدار شهرهای کشور وجود دارد عدم تدوین و پیادهسازی یک الگوی مناسب میباشد. در راستای حل این مسئله فراگیری از تجارب مداخلات بزرگ مقیاس بازآفرینی در شهرها و کشورهای مختلف جهان میتواند آموزههایی را جهت تدوین یک الگوی مناسب بازآفرینی شهری گردهم آورد. بر همین اساس اصلیترین هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی بازآفرینی محله چوخورلار شهر تبریز بر اساس درسآموختههای مداخلات بزرگ مقیاس بازآفرینی شهری و در تلفیق با هنجارهای جامعه ایرانی– اسلامی میباشد. این محله از بافتهای فرسوده شهر تبریز میباشد که مورد توجه مدیریت شهری به منظور بازآفرینی قرار گرفته است که این اقدام چالشها و مشکلاتی را هم برای ساکنان محله و هم برای مدیریت شهری به وجود آورده است. این پژوهش از نظر هدف در حیطه پژوهشهای کاربردی و از نظر روش تحقیق با توجه به موضوع و هدف، از نوع توصیفی- تحلیلی میباشد. نحوه گردآوری اطلاعات نیز مبتنی بر مطالعات کتابخانهای- اسنادی و برداشتهای میدانی در قالب مشاهده و مصاحبه میباشد. در الگوی نهایی تدوین شده، شاخصهای اثرگذار تبیین شده و عناصر و اجزای مرتبط با هر کدام و روابط حاصل از آن مشخص شده است. در نهایت میتوان گفت این الگو و ساختار آن زمانی میتواند نقشی مؤثر در بازآفرینی شهری داشته باشد که با مشارکت واقعی و فعال همهی ذینفعان کلیدی اعم از ساکنان و نهادهای ذیربط همراه باشد.