بررسی و تبیین ذکر در سوره انشراح
نویسندگان
1 * عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد جیرفت(دانشیار).
2 ** دانشجوی کارشناسی ارشد عرفان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان.
doi
چکیده
ذکر و یاد خداوند پاسخگوی ندای فطرت است. چراکه فطرت انسان با عشق به خداوند سرشته شده است. همه تلاشهای آدمی برای یافتن حقیقت وجود خویش و شناخت منبع هستی است، تا هم شکر او را به جای آورده باشد و هم منعم واقعی را بشناسد و هم با ذکر و یاد او خود را در جریان فیض او قرار دهد و خویشتن را از نقایص برهاند. یکی از آیاتی که در آن واژه ذکر به کار رفته است آیه 4 سوره انشراح است. تفاسیر مختلفی در مورد ذکر در آیه ﴿وَرَفَعْنَا لَکَ ذِکْرَکَ﴾ بیان شده و در این نوشتار با روشی توصیفی – اسنادی و بررسی تفاسیر مختلف بدین نتیجه میرسیم که منظور از ذکر در این آیه، شخص پیامبر(ص) و بلندآوازه کردن ایشان و قرین شدن نام پیامبر با نام خدا در نمازهای پنجگانه و آسان شدن امر رسالت بر پیامبر میباشد که تمامی این امور عطای ویژه خداوند بر پیامبر(ص) است.
