بررسی کاربردشناختی زبان نمایشی در نمایشنامههای بهمن فرسی (نمونههای مطالعاتی: گلدان، بهار و عروسک، چوب زیر بغل، دو ضربدر دو مساوی بینهایت و پلههای یک نردبان)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه ادبیات نمایشی، دانشکدۀ هنر، دانشگاه سوره، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکدۀ هنر، دانشگاه سوره، تهران، ایران
doi
چکیده
زبانشناسی علمی است که زبان انسانها را مورد مطالعه و بررسی قرار میدهد و در پیِ کشف اصولی است که زیربنای ویژگیهای اصلی زبان را تشکیل میدهند. یکی از شاخههای زبانشناسی، کاربردشناسی است که به بررسی پارهگفتارها در درون بافت میپردازد واصول چهارگانۀ گرایس، ادب و نوبتگیری از جمله عواملی هستند که در کاربردشناسی مورد مطالعه قرار میگیرند که در این پژوهش به بررسی آنها در نمایشنامههای بهمن فرسی پرداخته شده است. براساس دادههای جمعآوری شدۀ پژوهش، نمایشنامههای دو ضرب در دو مساوی بینهایت و گلدان با بیشترین نقض اصول رعایت مکالمه و نمایشنامۀ پلههای یک نردبان دارای بیشترین رعایت اصول مکالمه در بین سایر نمایشنامههای فرسی میباشند. همچنین بیشترین نقضی که در دیالوگنویسی آثار نمایشی فرسی مشاهده شد، نقض اصل کمیت بود. تکرار و زیادهگویی در دیالوگهای شخصیتها از مهمترین و پرکاربردترین تکنیکهای پیشبرد پلات و مکالمه در آثار نمایشی فرسی به شمار آمد. پژوهش حاضر به روش توصیفی ـ تحلیلی به تحلیل الگوی دادهها در چارچوب نظریات کاربردشناسی زبان پرداخته است.
