بررسی جلوه¬های عنصر زمان در رمان«اساتذة الوهم»
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات عربی، واحد گرمسار،دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران.
2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، واحد گرمسار،دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
doi
چکیده
داستان، ابزار اصلي سبك روايي نويسنده به شمار ميرود كه در اين بين زمان از عناصر مهم در روایت به شمار میرود. عل ی بدر در رمان«أساتذة الوهم» صفحه پنهانی از اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مردم عراق را در دهه ۱۹۸۰ میلادی در بغداد به تصویرکشیده و مشکلات زندگی آنها را در فضای نابسامان جنگ میان ایران و عراق، بازبان هنری خویش و در قالب شخصیتهای رمان بیان نموده است و با ایجاد فضایی زنده و باور پذیر و با شخصیتپردازی مناسب خود، روایتی جاندار و فراگیر واثری ماندگار و بدیع را در مقطعی از تاریخ آفریده و واقعیتی تاریخی را با تخیل قوی خویش به واقعیتی داستانی تبدیل کرده است. سبک وی در بیان رمان، ترکیبی از واقع گرایی و خیال ادبی است، این نوشتار براساس شيوه توصيفي ـ تحليلي، تلاش نموده به بررسی عنصر زمان در رمان « أساتذة الوهم » که چگونه این عناصر باعث نظم، تداوم و توالی این رمان توسط علی بدر شده است. گذشته گري به عنوان وجه غالب این رمان است که نویسنده با مرور ذهنيِ خاطرات شخصيتهاي اصلي، اغلب براي ترسيم روابط بين شخصيتها و كُنش فردي و اجتماعي شان استفاده شده است . آيندهنگری گرچه سهم اندكي در رمان مذكور دارد اما تصويرگرآشفتگيهاي روحي و دغدغههاي شخصيتهاي داستان است. از نقاط قوت این رمان میتوان، تمرکز و نگاه دقیق نویسنده بر موضوع جنگ و شعر و شاعری در میان جوانان دهه هشتاد و پرشزمانی را نام برد .
