ارزیابی معیارهای پایداری زیستمحیطی در طراحی ساختمانهای بلندمرتبه نمونه موردی: منطقه 9 شهرداری مشهد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.30495/JUEP.2050.1106707چکیده
به دنبال افزایش سریع رشد شهرنشینی، استفاده از زمینهای شهری بهصورت متراکم موردتوجه طراحان و برنامه ریزان شهری قرارگرفته است. لذا طراحی ساختمانهای بلند قبل از ساختوساز در راستا با معیارهای پایداری بسیار حائز اهمیت میباشد. بنابراین هدف این پژوهش ارزیابی معیارهای پایداری زیستمحیطی در طراحی ساختمانهای بلندمرتبه میباشد که در منطقه 9 کلانشهر مشهد صورت گرفته است. روش پژوهش با استفاده از ابزار پرسشنامه به روش تحقیق کمی، پیمایشی و باهدف کاربردی به جمعآوری دادههای موردنیاز که بر اساس مؤلفههای چارچوب نظری در قالب پرسشنامه (بهصورت طیف لیکرت) میباشد، و سپس با استفاده از روش دلفی در اختیار 63 نفر از صاحب نظران قرارگرفته است. تحلیل اطلاعات به 3 صورت توصیفی، استنباطی و عاملی تأییدی میباشد که با استفاده از نرمافزار Spss و Smart PLS به بررسی اهمیت شاخصهای پایداری زیستمحیطی در طراحی ساختمانهای بلند پرداختهشده است . مؤلفههایی که دارای میانگین بالاتری میباشند در نرمافزارpro GIS بهصورت نقشه ارائهشده و برای مؤلفههایی که دارای وضعیت قابلقبول هستند، در انتها به ارائهی راهکار پرداختهشده است. بهطور کل نتایج یافتههای تحقیق نشان میدهد، قرار گیری منطقه 9 در مجاورت ارتفاعات جنوب و دو پارک با مقیاس فراشهری (خورشید و وکیلآباد ) باعث ایجاد فضایی مطلوب تر در جهت انتخاب محدوده ی مسکونی شده است به همین منظور میزان ساخت و ساز در این محدوده افزایش یافته است که در نتیجه سطح بالای نفوذپذیری و سرانه فضای سبز و باز در محدوده موردمطالعه باعث ارتقاء سطح تعاملات اجتماعی، حضور پذیری و سرزندگی در فضاهای شهری محدوده مورد مطالعه شده است که میتوان آن را به عنوان چشمان خیابان، ناظر برافزایش ایمنی و امنیت و سلامت روان در نظر گرفت .