تبیین الگوی بهینه قرارگیری آپارتمان های مسکونی شهر شیراز با هدف جذب نور خورشید در جهت ارتقا پایداری اقلیمی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
2 استاد گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
3 استاد گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
10.30495/JUEP.2050.1107464چکیده
یکی از مباحثی که امروزه در رویکردهای اقلیمی معماری و طراحی شهری پایدار اقلیمی به آن توجه نمیشود، عدم توجه به میزان عمق نور طبیعی میباشد. یکی از راهکارهای موثر در این زمینه استفاده از نور طبیعی در ساختمانهای مسکونی، در راستای مشخص کردن جهت گیری مناسب ساختمان مسکونی برای استفاده هرچه بهینهتر از نور طبیعی و بهرهمندی از این عنصر تاثیر گذار اقلیمی در فضاهای ساختمانهای مسکونی اشاره کرد. بنابراین، مسئله اصلی پژوهش یافتن مناسب ترین زاویه قرار گیری ساختمان مسکونی در راستای استفاده بهینه تر از نور طبیعی و دیگری افزایش عمق نور طبیعی میباشد. که از این رو، پژوهش پیش رو در پی دستیابی به اهدافی چون افزایش کیفیت نور طبیعی در ساختمان مسکونی و همچنین علاوه بر ارتقا کیفیت فضا، به کاهش استفاده از سوختهای فسیلی با کم کردن استفاده از نور مصنوعی در طول روز بوده، و همچنین با دستیابی به زاویهای مناسب بتواند به حداکثر عمق نور نیز دست یابد. برای دستیابی به اهداف ذکر شده در این تحقیق کوشش گردیده تا شرایط نور طبیعی در ساختمانهای مسکونی شهر شیراز با استفاده از نرم افزارهای هانی بی و لیدی باگ شبیه سازی شده. و روش کلی پژوهش به صورت کمی بوده و با شبیه سازی یک ساختمان مسکونی و چرخش یک درجهای آن از جنوب تا جنوب شرق، یافتههای پژوهش به صورت تطبیقی با یکدیگر مورد مقایسه قرار گرفته تا به مناسب ترین زاویه از نظر کیفیت نور و عمق نور طبیعی دست یافت. تا بهینهسازی مصرف انرژی صورت گرفته، و همچنین در مقیاس ساختمانهای مسکونی کلان شهر شیراز میتوان منجر به کم شدن مصرف سوختهای فسیلی به میزان قابل توجهی گردد. در نهایت با تایید فرضیه پژوهش، میتوان به مناسب ترین زوایا که 10، 17، 27 درجه از جنوب به جنوب شرق بوده اشاره کرد، که مناسب ترین زاویه قرار گیری ساختمان نسبت به خورشید در راستای حداکثر جذب نور طبیعی و عمق نور در فضای مسکونی میباشد.