تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر مشارکت ذینفعان و پایداری شهری هوشمند در شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، پردیس بین الملل تهران جنوب، کیش، ایران
2 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.30495/JUEP.2050.1118706چکیده
فناوری اطلاعات و ارتباطات به عنوان ابزاری کلیدی در پایداری شهری هوشمند، به بهبود مدیریت منابع و افزایش مشارکت ذینفعان کمک میکند. استفاده از این فناوریها به ارتقای کیفیت زندگی در شهرها، بهبود تصمیمگیری و کاهش تأثیرات زیستمحیطی منجر میشود. در این راستا، هدف پژوهش بررسی تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر مشارکت ذینفعان و پایداری شهری هوشمند در شهر تهران است. روش پژوهش توصيفي - تحلیلی و از شاخه تحلیل مسیر محسوب ميشود. ابزار گردآوري دادهها پرسشنامه استاندارد میباشد. جامعه آماری کلیه خبرگان شهری میباشد که حجم نمونه به روش گلولهبرفی 70 نفر انتخاب شده است. برای تحلیل و تجزیه دادهها از مدلسازی معادلات ساختاری (PLS) استفادهشده است. نتایج نشان داد که میانگین متغیرهای فناوری اطلاعات و ارتباطات، پایداری شهری هوشمند، مشارکت ذینفعان، و انطباق و تابآوری شهری به ترتیب 05/3، 72/3، 86/3 و 80/3 است که به ترتیب در سطوح نیمه پایدار و پایدار قرار دارند. کمترین پراکندگی مربوط به مؤلفه راهحلهای نوآورانه (21/13 درصد) و بیشترین پراکندگی مربوط به محاسبات ابری (08/32 درصد) است. در تحلیل مدلسازی معادلات ساختاری، تمامی بارهای عاملی بالاتر از 40/0، ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بالاتر از 70/0 و مقادیر روایی واگرا بالاتر از 50/0 هستند که نشاندهنده پایایی و اعتبار مناسب مدل اندازهگیری است. مقادیر ضرایب معیار برای متغیرهای مشارکت ذینفعان (07/0) و پایداری شهری هوشمند (531/0) و مقدار معیار استون - گیزر برای این متغیرها به ترتیب 043/0 و 318/0 تأثیرات معنادار مدل را تأیید میکند. همچنین تمامی تأثیرات فناوری اطلاعات و ارتباطات، مشارکت ذینفعان و انطباق و تابآوری شهری بر پایداری شهری هوشمند با ضریب معناداری بزرگتر از 96/1 تأیید میشود. بنابراین مفهوم این مطالعه امکان بهینهسازی تأثیر محیط شهری مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات را فراهم میکند و در نتیجه جوامع پایدار و تابآوری را ایجاد میکند که نیازها و اولویتهای همه اعضای جامعه را برآورده میکند.