نگاهی نو به عصمت حضرت آدم(ع) از منظر فریقین با رویکردی به آیه 121 سوره طه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد،
2 دانشجوی دکترای ادبیات عربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد جیرفت
3 عضو هیأت علمی و استادیار دانشگاه قم
doi
چکیده
وجوب عصمت پیامبران و پاکی آنها از هرگونه آلودگی و گناه یکی از مهمترین مسائل قرآن و روایات، و تقریباً مورد اتفاق علما و دانشمندان مسلمان است. ما در این کوتاه، نخست به بررسی عصیان و عدم عصیان حضرت آدم(ع) از منظر مفسران شیعه و سپس مفسران اهل سنت پیرامون آیه 121 سوره مبارکه طه میپردازیم، سپس در ادامه به روایات فریقین، پیرامون این مطلب میپردازیم تا به عصمت یا عدم عصمت حضرت آدم(ع) و اختلافات موجود در تفاسیر و روایات فریقین پی برده و به شبهات پیرامون آن پاسخ دهیم و نقدهایی را بر برخی نظرات مفسران و تعدادی از روایات وارد میکنیم و به پارهای از شبهات اشاره کرده و پاسخ میدهیم. در انتها نظرات جامع آیت الله سبحانی بر آیات مشکله عصمت یا عصیان آدم را بیان میکنیم و وجود عصمت و عدم عصیان حضرت آدم(ع) را اثبات میکنیم.
