بینامتنیت(تناص) واژه عدل بین زبان عربی و قرآن
نویسندگان
1 دانشیار، عضو هیأت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشجوی دکتری دانشگاه کاشان
doi
چکیده
قرآن وحی منزل الهی در شکل ظاهری آن بر زبان عربی نازل شده است، لذا از دیرباز لغتشناسان و مفسران برای فهم آیات و الفاظ قرآنی، به زبان عربی و اشعار معاصر زمان نزول یا پیش از آن مراجعه میکردند، امّا به طور قطع، معانی و مدلولات چنین متن مقدسی که تأثیری شگرف در زندگی عرب آن زمان و سپس در انسانها در مناطق مختلف با زبانهای گوناگون گذاشته و میگذارد، نمیتواند محدود به معانی متداول زمان خود باشد. از این رو، از دیرباز، دانشمندان مسلمان، در صدد کشف نسبت معنایی بین زبان عربی و قرآن بودهاند تا به دقت آشکار شود، الفاظ قرآن در چه معانی، با زبان معاصر خود، مشترک و در چه معانی متفاوت است. در این مقاله، بر اساس این رویکرد که در حقیقت کشف بینامتنیت(تناص) است، به روش تحلیلی توصیفی و کتابخانهای، تلاش میشود ماده عدل در زبان عربی و قرآن با توجه به منابع اصیل و معتبر بررسی شده و اشتراکات و تفاوتهای کاربرد قرآن با زبان عربی کشف و ذکر شود.
