معناشناسی «تبشیر» در قرآن کریم
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
doi
چکیده
پژوهش درباره واژههای قرآن از آن جهت اهمیت دارد که قرآن، منبع معارف و دستورهای زندگی انسان و در حقیقت کتاب انسان است. یکی از راههای دستیابی به فهم بهتر قرآن برای رسیدن به سعادت و کمال، معناشناسی واژههای قرآنی است. این پژوهش با عنوان معناشناسی تبشیر در قرآن کریم با شیوه کتابخانهای و با بهرهگیری از روش توصیفی- تحلیلی در صدد است که حوزههای معنایی واژه تبشیر را با توجه به مجاورت کلمات و تقابل آنها و ساختار آن در قرآن را مورد بررسی قرار دهد. برای دستیابی به این مهم از دانش معناشناسی که ابزاری برای ژرف اندیشی و ایجاد نگاهی عمیق و فراگیر است، واژه تبشیر و واژههای مرتبط با آن با بکارگیری قاعده سیاق هسته معنایی تبشیر و ارتباط نظاممند مؤلفههای مرتبط با آن تبیین گردیده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان میدهد که واژههای ایمان، احسان، صبر، اسلام و تواضع مفاهیم همنشین تبشیر و واژه انذار در تقابل با تبشیر قرار دارد. لذا انسان مؤمن اگر بتواند صفات مذکور را در خود تقویت کند میتواند به عنوان مبشر الهی مطرح باشد. همچنین خداوند قرآن کریم، ملائکه و برخی از انبیای الهی از مصادیق مبشرین در قرآن کریم میباشند.