روانشناسی محیطی، عرصه مشترک معماری و علومرفتاری
نویسندگان
1 استادمعماری، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
2 دانشیار روانشناسی بالینی، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشیار معماری، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
4 دانشآموخته دکترای تخصصی معماری،دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
چکیده
در قرن معاصرموضوعرابطهانسانومحیطوقابلیتترجمهآنبهزبانطراحیمحیطومعماری،موردتوجهپژوهشگراناین حوزه از دانشبودهاست.در این راستاشناختانسانوویژگیهایمحیطزندگیاووچگونگیبرقراریرابطهمیانایندوعاملاهمیت دارد.این مقاله مروری تحلیلی بر دانشروانشناسی محیطی،رابطهیدوسویهبینمحیطوانسانو همچنین نظریهها و مکاتب این حوزه وتأثیرکیفیت محیط ساخته شده بر رفتار و روان انسان داشتهاست.در این بررسی مشخص گردیده کهازتعاملدوحوزه علوم رفتاری و معماری،دانشمیانرشتهایروانشناسی محیطیبهتکوینرسیدهونظریههایطراحیبر پایهنیازهاودرکانسانازمحیطزندگی تدوین گردیده است، لذا می توانروانشناسی محیطی را عرصه مشترک معماری و علوم رفتاری قلمداد کرد.هدف معماران از پرداختن بهاین دانش،تحلیلرابطهانسانومحیطوکاربردآندرطراحی معماریاست.
