فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

همسرآزاری یک مسئله مهم اجتماعی و شایعترین شکل خشونت در خانواده می­باشد؛ لذا یافتن راهکاری که تاب­آوری نظام خانواده را در شرایط خشونت­آمیز ارتقا دهد، با پیشگیری از ایجاد و افزایش این بحران، موجب تداوم خانواده، بقای جامعه و انسجام فرهنگی- اجتماعی می­شود. بنابراین هدف­ پژوهش ­حاضر، مدلیابی تاب­آوری ­خانواده به عنوان راهکاری در حل­مسئله اجتماعی همسرآزاری، براساس بررسی دو عامل زمینه­ساز اقتدار شخصی در نظام­خانواده و باورهای ارتباطی ناکارآمد بود. ایـن مطالعـه، توصیفـی- همبسـتگی با تکیه­ بر مدلیابی ­معادلات ­ساختاری بود که در آن تعداد 250 نفر از زنان­قربانی­همسرآزاری مراجعـه­کننـده بـه دوایرمددکاری­ اجتماعی کلانتریهای شهرتهـران در سـال 140۰ با روش هدفمند، انتخاب شدند. برای جمع‌آوری­ داده‌ها از پرسشنامه تاب­آوری­خانواده سیکسبی(۲۰۰۵)، اقتدارشخصی در سیستم­خانواده ویلیامسون، مالون و بری(۱۹۸۴) و باورهای ارتباطی ایدلسون و اپستین(۱۹۸۱) استفاده­شد. مدل­فرضی با استفاده از روش الگویابی معادلات­ساختاری و نرم­افزارهای spss18 وAmos23 تحلیل­شد. یافته­ها نشان­داد که بین مولفه­های ­اقتدارشخصی)۰٫۲۷۶β=،۰٫۰۰۱p=) و باورهای ارتباطی ناکارآمد)۰٫۲۵۵β=-،۰٫۰۰۰p=) با تاب­آوری­خانواده رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد. شاخص­های نکویی از الگوی پژوهش با داده­های گردآوری­شده حمایت­کردند. مدل ساختاری نیز از برازش مطلوب برخوردار و شاخص‌های برازش معناداری را نشان­دادند. نتیجه گرفته­می­شود، تقویت اقتدارشخصی و شناخت باورهای ارتباطی ناکارآمد، بدلیل افزایش سطح آگاهی و توانمندسازی زنان قربانی همسرآزاری، تاب­آوری خانواده را بالابرده و با پیشگیری از این آسیب اجتماعی و سازگاری سیستم خانواده در بحرانها، نهایتاَ در افزایش رفاه اجتماعی موثر خواهد بود.