بررسی دیدگاههای مفسران فریقین ذیل آیه 61 سوره مبارکه توبه
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه علامه مجلسی
2 طلبه سطح4 تفسیر تطبیقی
doi
چکیده
منافقان برای ترور شخصیتی رسول خدا(ص)و در نتیجه سست و بی پایه نشان دادن وحی، پیامبر(ص) را أُذُنٌ مینامیدند تا ایشان را ساده لوح و دهانبین معرفی کنند. خداوند متعال در دفاع از شخصیت وی أُذُنٌ بودن ایشان را تأیید مینماید اما وی را أُذُنُ خَیْرٍ معرفی مینماید. بررسی موارد اتفاق و اختلاف نظر مفسران اهل سنت و شیعه میتواند ما را در دسترسی به معنای کاملتر آیات شریفه قرآن یاری کند. در تفسیر آیه61 سوره توبه به جز در دو مورد بین این دو دسته از مفسران اتفاق نظر وجود دارد یکی در معنای عبارت أُذُنُ خَیْرٍ که بیشتر مفسران شیعه آن را شنوندهای خوب و خیر معنا کردهاند ولی اهل تسنن یا معنای آن را شنونده خیرها گفتهاند یا فقط به ذکر هر دو معنا پرداختهاند. اختلاف دیگر در بیان شأن نزول آیه شریفه است که دو روایت در تفاسیر شیعه عنوان شده است: یکی از لحاظ سند و دلالت قابل تأمل بوده ولی دیگری مورد تأیید است.
