فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 زمینه و هدف: بیماری­های غیرقابل علاج و مزمن مانند سلیاک، صرف‌نظر از عوامل زیستی و خطرساز باعث بروز انواع فشارهای روانی، پریشانی­ها و ناکارآمدی­ها در افراد و خانوادهای آن‌ها می­شود که به کیفیت پایین زندگی منجر می­گردد. مراقبان اصلی این بیماران به‌ویژه مادران، جزء افراد در معرض خطر روان‌شناختی شناخته‌شده و افزایش خودکارآمدی و تحمل دشواری­ها در آنها ضروری است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان راه‌حل ­محور بر خودکارآمدی والدگری و تحمل پریشانی مادران دارای فرزند مبتلابه سلیاک است.مواد و روش­ها: پژوهش از نوع مداخله­­ی نیمه­ آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری 3 ماهه و جامعه آماری تمامی مادران دارای حداقل یک فرزند مبتلابه سلیاک و عضو انجمن سلیاک ایران در اصفهان بود. از بین آن‌ها، 40 نفر به روش نمونه­گیری هدفمند و در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه­ آزمایش آموزش راه­حل­محور را دریافت نمودند و گروه کنترل هیچ مداخله­­ای نگرفت. برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه­های خودکارآمدی­والدگری و تحمل پریشانی در هر سه مرحله استفاده و داده­ها به روش واریانس آمیخته در نرم­افزارspss26 تجزیه‌وتحلیل شدند.یافته­ها: این مداخله منجر به افزایش معنادار خودکارآمدی و تحمل پریشانی در مادران دارای فرزند مبتلابه سلیاک شد (001/0>P). همچنین، بین اثربخشی این مداخله بر خودکارآمدی و تحمل پریشانی در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنا­داری وجود نداشت. این نتایج در طول مرحله پیگیری پایدار باقی ماندند (001/0>P).نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می‌توان گفت روش مذکور به‌عنوان مداخله­ای سودمند برای افزایش خودکارآمدی والدگری و تحمل پریشانی در مادران دارای فرزند سلیاک قابل کاربرد است