تأثیر پیامدهای محیطی اَبّر زمینلغزش جهان بر زیستگاههای باستانی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، ابهر، ایران.
2 استادیار، گروه علوم جفرافیا، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
doi
چکیده
رخداد بزرگترین زمینلغزش دنیا بر سطح تاقدیس کبیرکوه در مسیر شبکه زهکشی رودخانههای سیمره و کشکان تغییرات محیطی وسیع و دامنهداری را بهجای گذاشته است. مهمترین تغییرات ناشی از این لغزش مسدودشدن مسیر رودخانههای سیمره و کشکان و تشکیل دو دریاچه با عنوان بزرگترین و پایدارترین دریاچههای سدی دنیا است. مطالعات زمینباستانشناختی منطقه با کمک ابزارهای فیزیکی و مفهومی ، روشهای آزمایشگاهی، نرمافزارهای رایانهای و نیز استفاده از روش تحلیل آمار خوشهای منجر به شناخت لغزشهای چهارمرحلهای در سطح تاقدیس کبیرکوه و متعاقب آن تشکیل دریاچههای چهارگانه در محدوده دره سیمره و دریاچه تکمرحلهای در محدوده دره کشکان شد؛ از دیگر نتایج این مطالعات، آگاهی از وضعیت الگوهای استقراری محوطههای باستانی در هر یک از دورههای فراپارینهسنگی تا اسلامی در ارتباط با تشکیل این دریاچهها و شناخت تغییرات مداوم الگوهای استقراری در ارتباط با نوسانات سطحی دریاچههای مذکور بود. بر اساس نتایج حاصل از تعیین سن رسوبات دریاچهای، رخداد زمینلغزش اول کبیرکوه و تشکیل دریاچههای سدی سیمره و کشکان ۸۵۰۰۰ سال پیش بوده است. بنابراین، از دوره پارینهسنگی میانی تا دوران اسلامی، الگوی زیستگاهی منطقه تابعی از تغییرات محیطی حاصل از رخداد زمینلغزش کبیرکوه و شکلگیری دریاچههای سدی بوده است.
