بررسی قومباستانشناسی روستاهای تنگ منصوری و نوخان در استان کرمانشاه و اهمیت آن در تفاسیر باستانشناختی با تأکید بر الگوهای دفع زباله
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30495/peb.2023.701579چکیده
در چند دهۀ اخیر، پیشرفت بسیار سریع فناوریها سبب تغییرات فراوان و سریعی در جنبههای مختلف زندگی انسان از معماری و ساختار اجتماعی تا پوشش و خوراک شده است. بنابراین، امروزه مکانها و جوامع اندکی وجود دارند که از این تغییرات به دور مانده باشند. به همین جهت، ثبت و ضبط اطلاعات موجود در چنین مکانهایی که بستر سنتی خود را حفظ کردهاند، برای کمک به شناخت یافتههای باستانشناختی و تحلیل و تفسیر دادهها اهمیتزیادی دارد. دو روستای تنگ منصوری و نوخان در استان کرمانشاه ازجمله اندک اجتماعاتی هستند که تا حدی از تغییرات عصر حاضر به دور ماندهاند و توانستهاند تا حدودی شیوۀ سنتی زندگی خود را حفظ نمایند. بر همین اساس، برای انجام تحقیق حاضر، دو روستای مذکور مناسبترینِ گزینهها جهت انجام مطالعات قومباستانشناسی نسبت به پیرامون خود به شمار میرفتند و از این رو، برای پژوهش حاضر انتخاب شدند. در این پژوهش، به بررسی قومباستانشناسی این دو روستا بهطور همزمان پرداخته و با مطالعه جنبههای مختلف زندگی، توصیفی جامع از آنها ارائه شده است. درنهایت، با مقایسه یافتههای حاصل از تحقیق، پیشنهادهایی ارائه گردیده است که به باستانشناسان کمک میکند تا تحلیل دقیقتری از یافتههای خود داشته باشند. همچنین، الگوی دفع زباله که اهمیت زیادی در کاوشها و تفاسیر باستانشناسی دارد، مورد تأکید قرار گرفته و نظریاتی درباره منظر باستانشناسی محوطهها ارائه گردیده است.