مفهوم شهر و شهرگرایی، ساخت و سازمان فضاهای شهری در دوره ساسانی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد- واحد علوم و تحقیقات. گروه باستان شناسی
2 استاد/گروه باستانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، ایران.
3 گروه تاریخ. دانشکده ادبیات و علوم انسانی. دانشگاه شهید بهشتی.
doi
https://doi.org/10.71794/peb.2024.1197000چکیده
دورهٔ ساسانی یکی از مهمترین ادوار تاریخی ایران بهشمار میرود. سوای از مسائل سیاسی، ساسانیان از نظر شهرسازی و معماری نیز تأثیرات فراوانی بر الگوی شهرنشینی، که عمدتاً ترکیبی از شهرسازی ایرانی و رومی بود، از خود برجای گذاشتند. روند تأسیس شهرهای ساسانی نشاندهندهٔ الهامپذیری این شهرها از الگوها و نمادهای معماری و شهرسازی سایر ملل و اقوام همعصر با ساسانیان است. در این پژوهش، با استفاده از چارچوبی نظری موسوم به رهیافت تاریخی و با بهرهگیری از دادههای مکتوب و نتایج حاصل از فعالیتهای باستانشناختی تعدادی از شهرهای ساسانی، مسئلهٔ شهر و شهرسازی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. این پژوهش بهروش توصیفیـتحلیلی و بر اساس منابع کتابخانهای انجام شده است. مسئلهٔ اصلی در این پژوهش آن است که چه علل و عواملی بر شکلگیری شهرهای عصر ساسانی تأثیرگذار بودهاند و ساختار اصلی این شهرها به چه صورت بوده است؟ نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که مسائل مختلفی، ازجمله نیازها و سیاستهای شاهان ساسانی، در کنار مواردی چون شرایط اقلیمی و بافت سیاسی و جمعیتی هر شهر، بر شکلگیری شهرها و فضاهای شهریِ منشعب از آن تأثیر داشتهاند (مدور، مستطیلی یا هیپوداموسی، نامنظم). همچنین، تبادل فرهنگی با سرزمینهای تحت تسلط امپراتوری روم نیز بر سبک و ساختار شهرسازی ساسانیان تأثیرگذار بوده است.