واکاوی میزان همسازی خانههای تاریخی با شرایط زیستبوم در معماری قاجار: مقایسه خانه صادقی اردبیل با خانه بروجردی کاشان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری باستانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده علوم اجتماعی، اردبیل، ایران.
2 دانشیار، گروه باستانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده علوم اجتماعی، اردبیل، ایران.
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد باستانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده علوم اجتماعی، اردبیل، ایران..
doi
https://doi.org/10.71794/peb.2025.1197917چکیده
در ایران، هماهنگی معماری با خصوصیات آبوهوایی هر منطقه از دیرباز مورد توجه بوده است. مطالعه مبانی شکلدهنده معماری در بستر شهرهای ایران نشان میدهد که همواره اقلیم و طبیعت نقش بسزایی در شکلگیری شهرها و به تبع آن معماری و به ویژه مسکن داشته است. پژوهش پیشرو همسازی و هماهنگی دو بنای تاریخی خانه صادقی اردبیل و خانه بروجردی کاشان را با اقلیم و جغرافیای دو ناحیه مورد مطالعه و مقایسه تطبیقی قرار میدهد. هدف از پژوهش، گونهشناسی معماری و عناصر تزئینی خانههای تاریخی صادقی اردبیل و بروجردی کاشان در عصر قاجار و مقایسه تطبیقی آنها از منظر میزان همسازی با اقلیم است. در واقع این پژوهش به صورت تحلیلی ـ تاریخی و بر اساس پیمایش نگارندگان در بافت تاریخی اردبیل و کاشان، همراه با مطالعات کتابخانهای؛ ویژگی عناصر معماری این بناها را به عنوان متغیرهای اصلی مورد تجزیه و تحلیل قرار میدهد و در نهایت به دنبال نسبت و میزان انطباق این متغیرها با نوع اقلیم در هر منطقه است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که نظام معماری ایرانی در دو اقلیم مورد مطالعه، نه تنها در مغایرت با اصول، معیارها و استاندارهای معماری پایدار و ویژگیهای زیستمحیطی نبوده؛ بلکه در پیوندی کامل با آن قرار دارد. هر دو خانه صادقی اردبیل و بروجردی کاشان متناسب با اوضاع اقلیمی، فرهنگی و اجتماعی هر کدام از شهرها بنا نهاده شده و مهمترین تأثیرات اقلیم بر بناها را میتوان در جهتگیری و زاویهبندی پلان بناها، موقعیت فضاهای اندرونی، ویژگیهای حرارتی، تهویههای مناسب، اندازه و ابعاد بازشوها، انتخاب نوع پلان و میزان فشردگی و مصالح بومی و متناسب با اقلیم بازشناسی نمود.